Terug naar Home


 DE MULTICULTURELE HERSENSCHIM 

Democratie overwinnen, AEL, EAL, niqaab, gezichtssluier, gezichtsluierMadurodam, Efteling, efteling, madurodam, overbevolking.Dames en heren, Ons is in 2002 verweten dat wij behept zijn met een gefrustreerde schrijfstijl.
Onze analyses van het dijkbreuk-vraagstuk en onze eis om verdere immigratie af te stoppen zijn betiteld als xenofobisch.
Om die reden huren wij on-emotionele gast-schrijvers.

 

 

Pim Fortuyn over de Vijfde Kolonne van import-islamisten.

Multikul en Multicul volgens Pim Fortuyn kado van Linkse Kerk.

Maar eerst een paar flitsen uit het crisisberaad van Leefbaar Nederland op 9 februari 2002 toen Pim Fortuyn zijn eigen weg ging (naar de LPF). In zijn warmbloedige uitbarsting over de "vijfde kolonne" die Nederland bezig is "naar de verdommenis" te brengen, kondigde Fortuyn reeds aan dat hij zou worden "afgemaakt".

 

 

 

 

DE MULTICULTURELE HERSENSCHIM
door Baron van Rederiek

De multiculturele samenleving is een contradictio in terminis. Heel gemakkelijk wordt verondersteld dat samenvoegingen van culturen automatisch leiden tot een synthese. Ondanks de schone schijn staat de term multicultureel in feite vaak voor een bron van spanningen en conflicten. Een multi-etnische samenleving lijkt daarentegen wel mogelijk, mits binnen één overkoepelende cultuur: culturele eenheid bij verscheidenheid naar afkomst.

Het wordt hier steeds voller en er is steeds meer beperking van de individuele vrijheid. Mede daardoor neemt het aantal uitingen van criminaliteit en agressiviteit toe. Hierdoor ontstaan weer gevoelens van onveiligheid en onzekerheid. In het oog springend is de troonrede van 1979, waarin de zinsnede voorkomt: ‘Ons land is vol, ten dele overvol’.

Intussen is het geboortecijfer onder de autochtone Nederlandse bevolking gedaald tot beneden het ‘vervangingsniveau’ van 2,1 kind per vrouw (dit is het officieel gehanteerde cijfer), hetgeen op termijn tot een daling van de bevolking zou kunnen leiden. Maar dit gunstige effect dreigt geheel teniet te worden gedaan door de nog steeds voortgaande instroom van nieuwe immigranten en hun gemiddeld grotere gezinnen.

Turken overstromen Europa en helpen mee aan Eurabië dankzij de multikul.

Het wordt steeds duidelijker dat de instroom in zó korte tijd van zó veel mensen met zó sterk afwijkende culturen niet adequaat door onze samenleving kan worden verwerkt. Er is natuurlijk ook vóór de recente immigratiegolf in Nederland sprake geweest van meerdere culturen, maar er was daarbij nagenoeg altijd sprake van een gemeenschappelijke, meestal christelijke Europese achtergrond. De immigranten konden ondanks hun geografische verhuizing binnen hun eigen maatschappelijke zuil terecht. Integratie vond toen dan ook op velerlei terrein plaats. Nu vindt integratie nauwelijks plaats, omdat de nieuwkomers geen in de Nederlandse samenleving voor hen geschikte, bestaande zuil vinden. Er bestaan trouwens nu geen zuilen meer en er tekent zich bijgevolg steeds duidelijker een ‘spontane apartheid’ af tussen autochtonen en verschillende groepen van allochtonen. De meest milde vorm hiervan, die men in Nederland allerwegen kan waarnemen, bestaat in onderling vermijdingsgedrag. Dit uit zich onder meer in het ontstaan van ‘zwarte scholen’ en ‘zwarte wijken’ met als eindstadium een volgebouwd Holland als nagenoeg zwarte stadstaat.

 

 

 

Tienmiljoen, groenrechts, jongrechts, van vreemde smetten vrij, volksunie, nederlandse alliantie, bevolkingsexplosie.De kansen op integratie zullen steeds kleiner worden en de kansen op een permanente apartheid in onze samenleving worden steeds groter naarmate het aantal allochtonen groter is en de instroom blijft voortduren. We kunnen het ook anders formuleren: een multiculturele samenleving, ofwel het permanent naast elkaar bestaan van twee of meer sterk verschillende culturen binnen één en dezelfde samenleving, is een fictie en betekent een bron van maatschappelijke problemen.

 

Tot 1960 werd Nederland hoofdzakelijk bewoond door mensen, die hun wortels hebben in een eeuwenoude West-Europese christelijke cultuur. Na 1960 is een omvangrijke immigratie op gang gekomen. Een groot deel van onze nieuwe landgenoten is afkomstig uit andere werelddelen. Hun cultuur is gebaseerd op andere, niet-christelijke godsdiensten en op andere onderlinge omgangsvormen. Deze andere achtergrond gaat samen met andere opvattingen over leven, werken, huwelijk en functioneren van de overheid. Hun immigratie heeft zich in de laatste decennia zonder visie en sturing voltrokken: de ontwikkelingen overkwamen ons zoals een springvloed.

 

 

Op het verschijnsel immigratie rust in Nederland een zwaar taboe, geschapen door ideologisch geïnspireerde groepen, die de multiculturele samenleving als een verrijking afschilderen en iedere weerstand tegen immigratie plegen verdacht te maken met kwalificaties als ‘racisme’, ‘fascisme’ en 'neonazisme'. Deze taboesfeer wordt wel aangeduid met de term ‘politieke correctheid’, die de media vrijwel volledig beheerst en waarnaar ook de politiek de oren heeft laten hangen. Als gevolg hiervan worden, nu al een kwart eeuw lang, een open discussie en een rationeel politiek handelen verlamd.

Pim Fortuyn, overwinnen, meer vrijheid, spinsels, AEL, EAL, niqaab, gezichtssluier, gezichtsluier, Jan Beerenhout, Madurodam, Efteling, efteling, madurodam, overbevolking, tienmiljoen, groenrechts, jongrechts, van vreemde smetten vrij, volksunie, nederlandse alliantie, bevolkingsexplosie.Een wel zeer wrang aspect is dat de nieuwe tweedeling in onze samenleving goed op gang kwam, juist toen de oude bestaande tegenstellingen en ongelijkheden binnen de autochtone samenleving, in snel tempo aan het verdwijnen waren. Dit dankzij de invoering van de sociale zekerheid, de vergrote maatschappelijke mobiliteit (toegankelijkheid van hoge posities voor mensen uit alle rangen en standen), de vrouwenemancipatie en dankzij het verdwijnen van de zuilenstructuur en van de bestaande religieuze tegenstellingen.

De gesignaleerde interculturele spanningen vloeien voort uit universele kenmerken van menselijke samenlevingen. Deze zijn van alle volken en van alle tijden. Het is hierbij totaal niet relevant of de ene cultuur beter of slechter zou zijn dan de andere.
De verantwoordelijkheid voor de dreigende maatschappelijke ontwrichting komt geheel en al voor rekening van onze eigen Nederlandse samenleving, vertegenwoordigd door de overheid, die onvoldoende weerbaar is tegen ideologische pressiegroepen. De immigranten treft geen enkele blaam, want zij maken gewoon gebruik van de gelegenheid die hun wordt geboden.
We zijn gek dat we het ze aanbieden maar ze zouden gek zijn als ze het niet aanpakten.

Inzake AEL, EAL, niqaab, gezichtssluier, gezichtsluier, Madurodam, Efteling, efteling, madurodam, overbevolking, tienmiljoen, groenrechts, jongrechts, van vreemde smetten vrij, volksunie, nederlandse alliantie, bevolkingsexplosie.

Bij de ontvangst van immigranten in het gastland zijn er allerlei gradaties van ‘gastvrijheid’ tot afweer. Soms is er sprake van een ‘hartelijk’ welkom. Men denke bijvoorbeeld aan de Hugenoten uit het 17e-eeuwse Frankrijk. Zij zochten en vonden in Nederland juist iets van hun eigen identiteit. Men denke aan de Europeanen, onder wie circa een half miljoen Nederlanders, die emigreerden naar Canada, Australië en Nieuw Zeeland, toen Nederland met 10 miljoen inwoners te vol werd, en Koningin Juliana opriep tot EMI-gratie. In deze gevallen was er meestal sprake van immigratie van mensen met min of meer dezelfde culturele achtergrond als het gastland had.

Soms is er sprake van werving. Zo werden Spaanse, Italiaanse, Turkse en Marokkaanse gastarbeiders overgehaald in Nederland te komen werken. Bij de import van slaven uit Afrika naar het Amerikaanse continent was er sprake van dwang, zo ook bij de deportatie van Indianen uit Noord-Amerika naar reservaten.

In de Republiek der Nederlanden verliep in de 17e eeuw de immigratie soepel en speelde maatschappelijk gezien een positieve rol. Relatief gezien was het aantal immigranten groot, maar wel klein te noemen vergeleken bij de huidige cijfers. De nieuwkomers, meestal goed opgeleide mensen, waren gewenst. Iedereen die kwam, moest wél zijn eigen bestaan bevechten. Er waren immers geen sociale uitkeringen. Het was dus aanpassen of mislukken. De situatie veranderde toen er vanaf 1970 economisch en sociaal minder weerbare immigranten in grotere aantallen op kwamen zetten. Toen werd immigratie naar Nederland een onderwerp van discussie en spanning.

Een universeel menselijk verschijnsel is, dat men zich aaneensluit in groepen met een gemeenschappelijke identiteit, waar de groepsleden een zekere geborgenheid vinden. Naarmate er sprake is van grotere culturele verschillen tussen groepen binnen één maatschappij, is het samenleven in multiculturele wijken vaak ongemakkelijk. De spanning neemt toe naarmate de verschillende groepen zich duidelijker van elkaar gaan onderscheiden. Het eindigt meestal met vermijdingsgedrag om conflicten uit de weg te gaan. (Rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau, 1998, blz. 260)

Vooral industriecentra hebben gastarbeiders, later buitenlandse werknemers genoemd, en immigranten aangetrokken. De oorspronkelijke inwoners trekken vervolgens weg en er ontstaat een wijk van vreemdelingen en minderheden. Bestaande concentraties hiervan oefenen op hun beurt weer een geweldige aantrekkingskracht uit op de volgende generatie nieuwkomers, zodat nog meer autochtonen wegtrekken. Het al langer bestaande vooroordeel over criminaliteit, geluidsoverlast e.d. in achterstandswijken wordt hierdoor versterkt. Zelfs als de economische situatie niet verslechtert, blijft bij een voortdurende immigratie de werkloosheid in dergelijke wijken hoog.

Dankzij hetzelfde vermijdingsgedrag als in de woonwijken ontstaan in dergelijke steden zogenaamde ‘zwarte scholen’ met voornamelijk allochtone leerlingen. Het is een uiting van elkaar angstvallig ontwijken. Zodra het aantal allochtone leerlingen en leraren op een school een belangrijk percentage gaat vormen, gaan autochtone leerlingen de school mijden en wordt in snel tempo vrijwel het hele leerlingenbestand van een school allochtoon. Op 6% van de Nederlandse basisscholen is 50% allochtoon. In de grote steden is op 41% van de Nederlandse basisscholen zelfs tenminste 60% allochtoon (Rapport CBS, 1997, blad 252). Als minderheden bijna een derde van de stadsbevolking vormen en op weg zijn een meerderheid te worden, is spreiding of integratie helemaal niet meer aan de orde. Er dreigt ‘gettovorming’.

In plaats van een geslaagde integratie zien we een langzaam afbrokkelende samenleving met zich apart ontwikkelende minderheden en mensonterende toestanden in asielzoekerscentra. De Nederlandse arbeidsmarkt kan de arriverende immigranten niet blijven absorberen.

Pim Fortuyn, at your service, ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg, meer vrijheid, spinsels, AEL, EAL, niqaab, gezichtssluier, gezichtsluier, Jan Beerenhout, Madurodam, Efteling, efteling, madurodam, overbevolking, tienmiljoen, groenrechts, jongrechts, van vreemde smetten vrij, volksunie, nederlandse alliantie, bevolkingsexplosie.De nieuwe apartheid komt ook tot uiting in de hoge werkloosheid en in de armoedecultuur in de immigrantenwijken. Deze laatste twee versnellen vervolgens de stap naar criminaliteit. Ondanks de enorme inspanning, die het Nederlands onderwijs en de arbeidsmarkt leveren aan de integratie van minderheden, blijft resultaat uit door de toevloed van telkens nieuwe immigranten. Populair gezegd: dweilen met de kraan open. Het lijkt een wedloop tussen immigratie en integratie. De kans op een succesvolle integratie neemt steeds meer af, terwijl de immigratie toeneemt en de bevolking groeit. Dingen die wij niet willen.

Het mislukken van de integratie is geanalyseerd en beschreven in de NRC van 29 januari 2000 door de publicist Paul Scheffer in zijn artikel ‘Het multiculturele drama’.
Dit artikel heeft zoveel stof doen opwaaien, dat het onderwerp is geweest van een kamerdebat, welk debat echter geen aanzet heeft gegeven tot een wezenlijk verzetten van de bakens in het vreemdelingenbeleid.

Linkse Kerk tegen onderbuikgevoelens,  Ayaan Hirsi Ali, maxima, rosenmoller, rosenmuller, rozenmuller, rozenmoller, paul rosenmöller, willem-alexander.De maatschappij is te vergelijken met een ecosysteem.
Verstoort men het bestaande evenwicht, dan kan er een explosieve situatie ontstaan. Er is dan sprake van een maatschappelijk brandbaar mengsel.
De Nederlanders zijn historisch, en in het algemeen ook nu nog, een gastvrij en verdraagzaam volk geweest tegenover immigranten. Voorbeelden zijn er te over, zoals de Hugenoten die vervolging in Frankrijk ontvluchtten, de honderdduizenden Belgen die uitweken voor het geweld van de Eerste Wereldoorlog in hun land, alsook de grote aantallen Hongaren, Chilenen en andere landslieden die in recentere decennia achtervolging in hun land moesten ontlopen. Ook de eerste groepen gastarbeiders in ons land, na WOII, o.a. Italianen en Spanjaarden, zijn welkom geweest en na verloop van tijd of teruggekeerd naar hun land of geïntegreerd in ons land.

Helaas zien we nu echter een steeds grotere groep Nederlanders een negatieve houding aannemen tegenover immigratie en immigranten. Dit kan variëren van het reeds genoemde ‘vermijdingsgedrag’ (er niets mee te maken willen hebben) tot meer actieve anti-houdingen, zoals discriminatie en agressie. Op z’n redelijkst vraagt men zich af wat dit voor zin en einddoel heeft. Meer emotioneel ontstaat ook de neiging om allerlei sociale problemen, zoals criminaliteit of overmatig beslag op uitkeringsgelden, eenzijdig te associëren met bepaalde groepen immigranten. Hieronder volgt een overzicht van een aantal factoren die bovengenoemde tendenzen in de hand werken:

Niqaab, gezichtssluier, gezichtsluier, Madurodam, Efteling, efteling, madurodam, overbevolking, tienmiljoen, groenrechts, jongrechts, van vreemde smetten vrij, volksunie, nederlandse alliantie, bevolkingsexplosie.- De ongekend grote aantallen immigranten staan een succesvolle integratie in de weg.
- De twijfelachtige motivering waarmee de overheid vele immigranten ons land laat binnenstromen. Het wordt door de overheid openlijk toegegeven, dat er vaak onterechte opgaven worden gedaan om aan een verblijfstitel te komen, zonder dat men er iets aan doet.
- Het ontbreken van een Nederlands belang bij de komst van de immigranten.
Volgens de schrijver Pieter Lakeman kost het ons 13 miljard gulden per jaar.
- De immigranten komen binnen in een land, waarvan de overbevolking al tientallen jaren een erkend probleem is, maar officieel ontkend wordt; hun komst zet het einde van de bevolkingsgroei steeds verder weg in de toekomst. Daarbij vertoonde met name de eerste generatie immigranten bepaalde vormen van afwijkend en ongewenst gedrag, zoals een extreem groot aantal kinderen. Maar wat heb je eraan als er steeds weer een nieuwe ‘eerste’ generatie binnenkomt?
- De nieuwe immigranten, die vaak uitkeringsgerechtigd zijn, doen een meer dan gemiddeld beroep op een groot aantal collectieve voorzieningen. Tegelijk is sterk bezuinigd op de voorzieningen voor de kansarme Nederlanders. Op de overheid hebben immigranten vaak een claimgedrag, terwijl zij in het land van hun herkomst geen verzorgingsstaat kenden.
- Ook de houding van de overheid doet het geheel geen goed. In een overbevolkt land zouden groepen van immigranten slechts moeten worden toegelaten wanneer een ruime meerderheid van de bevolking hiermee instemt. Daarbij moet de overheid er heel open in zijn, dat de komst van nieuwe Nederlanders een offer betekent voor alle reeds aanwezige bewoners van ons land (financieel en qua bevolkingsdruk). De beslissing over de toelating van buitenlanders, die tot nu toe steeds een elitezaak van ambtenaren en pressiegroepen is, wordt consequent buiten het publieke debat gehouden. De inwoners van ons land voelen dat hun mening niet gevraagd wordt. Ze vragen zich af wat dit voor zin heeft en waar het einde is.
- Veelvuldige berichten in de krant over criminaliteit, politiek extremisme en misbruik van uitkeringsregelingen geven de praktijk weer en versterken het negatieve beeld.
- De afwerende houding ten opzichte van de Nederlandse normen en waarden, de gebrekkige inzet voor de beheersing van de Nederlandse taal en het terugtrekken binnen de eigen etnische groep komen bij de autochtone Nederlanders onaangenaam over.

Tirannen zwicht, dooft het licht, meer vrijheid, linkse kerk, multikul, AEL, EAL, niqaab, gezichtssluier, gezichtsluier, Jan Beerenhout, Madurodam, Efteling, efteling, madurodam, overbevolking, tienmiljoen, groenrechts, jongrechts, van vreemde smetten vrij, volksunie, nederlandse alliantie, bevolkingsexplosie.BARON VAN REDERIEK

Terug naar Home

 

 



 

Multicul en multikul hebben vele gezichten van Ayaan tot Allah