TERUG NAAR DE VORIGE PAGINA


 

 

 

Verwarring over de Islam

De Vijf Ingrediënten
uitleg door Pierre Vorser

 


Er is vaak grote verwarring en misbaar over wat wel of niet in de Koran zou staan. Soms is wat beweerd wordt waar, soms is het niet waar. Maar het is belangrijk te begrijpen dat de ideologie die zich Islam noemt, niet gebaseerd is op één boek, zoals de Christelijke Bijbel één boek is.

Islam kent verschillende boeken, en allemaal zijn deze integraal onderdeel van de ideologie. Dit is deel van de verwarring; mensen beweren 'er staat helemaal niet in de Koran dat...' en dan volgt een of andere analyse (meestal justificatie) van een 'incident'. Maar als men weet dat islam gebaseerd is op meerdere boeken – en allemaal even belangrijk en integraal onderdeel van de ideologie – dan wordt al snel duidelijk dat er sprake is van onbegrip, gebrek aan kennis en vooral verwarring.
Taqiyya is de heilige leugen, onderdeel van de heilige oorlog.En dat is dan ook de bedoeling: verwarring zaaien is een van de (officieel geoorloofde) tactieken om de ongelovige te bekeren. Zelfs liegen en misleiden mag, als dit uiteindelijk leidt tot bekering van de ongelovige. Men heeft hier zelfs een speciaal Arabisch woord voor – taqiyya. Daarnaast bestaat er het concept van kithman – dat door Ibid als deceptie wordt beschreven. 

De trilogie van de islam wordt gevormd door drie heilige teksten: de Koran en twee boeken over het leven van Mohammed. Wanneer de trilogie wordt gesorteerd, ingedeeld, gerangschikt, herschreven en geanalyseerd, blijkt dat vijf beginselen het fundament van de islam vormen. 

Alles van de islam is gebaseerd op de trilogie: Koran, de biografie van Mohammed genaamd 'Sira', en de 'Hadith', de tradities van Mohammed.
Het merendeel van de islamitische leer is politiek, niet religieus. De islam is een politieke ideologie. Islam verdeelt de wereld in moslims en ongelovigen, de zogenaamde Kafirs

Politieke islam heeft altijd twee verschillende manieren om 'kafirs' volgens een dualistische ethiek te behandelen. Kafirs kunnen worden behandeld (misbruikt) op de slechtst mogelijke wijze ofwel ze kunnen worden behandeld als een goede buur. Kafirs moeten zich onderwerpen aan de islam in alle aspecten van politiek en het openbare leven. Elk aspect van een kafir beschaving moet onderworpen zijn aan de politieke islam. 

Vijf beginselen kunnen worden gekenschetst in vijf kernwoorden – trilogie, politiek, kafirs, dualisme en onderwerping.
Deze vijf woorden brengen duidelijkheid en maken het makkelijker de politieke islam te doorgronden. Tot nu toe was de islam voor velen moeilijk te begrijpen, omdat het zo complex en tegenstrijdig leek en niet zinvol. Maar, zodra men ziet hoe de vijf principes werken, valt alles op zijn plaats. Complexiteit wordt eenvoud. Chaos wordt orde. 

Trilogie
De trilogie bevat drie boeken, als navolgend: 

De Koran is wat Mohammed zei dat de engel Gabriël zei dat Allah gezegd zou hebben. Maar de Koran bevat niet genoeg aanwijzingen voor een moslim om een goed moslim te kunnen zijn. De Koran verklaart herhaaldelijk dat de hele wereld Mohammed in elk opzicht exact moet imiteren, en ook exact zo moet handelen, denken en leven als Mohammed. Mohammed, zo wordt ons herhaaldelijk verzekerd, is immers de 'perfecte man' – ook volgens Allah. Mohammed's woorden en daden worden de soenna genoemd. De soenna is te vinden in twee verschillende teksten, te weten de Sira en de Hadith. De eerste bron van de soenna is de Sira, hetgeen de biografie van Mohammed vormt. De meest gezaghebbende versie is geschreven door Ibn Ishaq. De andere bron van de soenna is de Hadith, de overleveringen van Mohammed. Er zijn verschillende versies van de Hadith, maar de meest gebruikte is door Boechari. 

De complete Trilogie wordt dus gevormd door de de Koran, de Sira en de Hadith. 

De politieke islam
Politieke islam is de leer welke betrekking heeft op de ongelovige, de kafir. De relatie tot de islam van de kafir kan niet religieus zijn, omdat het een moslim streng verboden is om religieuze interactie met kafirs aan te gaan. Zich volkomen onderwerpen aan de religie (ideologie) is wat nodig is voor een moslim om te voorkomen dat hij/zij de hel zal ingaan en (dus) het paradijs zal kunnen betreden. 

De trilogie verkondigt niet alleen een religieuze superioriteit over de kafir – de kafirs gaan naar de hel terwijl moslims naar het paradijs zullen gaan – maar ook eist de leer dat moslims de kafir domineren in alle politieke en culturele aspecten. Dit is een politieke overheersing, niet religieus. 

Studies hebben aangetoond dat de Koran 61% van de beschikbare teksten wijdt aan de kafir. De Sira (Mohammed's biografie) heeft ongeveer 75% van de tekst gewijd aan de kafir en jihad (de heilige oorlog).
Succes van de islam komt vooral voort uit de politiek. In dertien jaar als geestelijk leider heeft Mohammed indertijd welgeteld 150 mensen bekeerd tot zijn nieuwe godsdienst.
Dat was dus geen loeiend succes en hierna veranderde hij daarom dramatisch van tactiek, en werd van een geestelijk leider een politiek leider en een (zeer) oorlogszuchtig strijder. Het gevolg was dat de islam ontplofte qua groei, en Mohammed werd koning van Arabië in slechts tien jaar tijds. 

Islam heeft een complete leer, welke beschrijft hoe de kafir dient te worden onderworpen en behandeld. Al dit is beschreven in de trilogie. 

De kafirs
Niet-gelovigen zijn zo belangrijk dat ze verschillende namen toebedeeld hebben gekregen. Christenen en Joden worden als 'mensen van het boek' of ongelovigen gekenschetst. Joden worden overigens ook als “apen” en “varkens” gekenschetst. Andere religieuze namen voor niet-moslims zijn atheïst, polytheïst, en heiden. Maar de Koran maakt gebruik van een woord dat alle religieuze namen bevat – die naam is kafir, een Arabisch woord. 

Kafir wordt meestal vertaald als ongelovige, maar die vertaling is niet geheel correct. Ongelovige is een neutraal woord. De Koran is heel duidelijk over de kafir. De Koran definieert de kafir door de manier waarop zij spreekt van hen. Kafirs zijn de laagste en meest inferieure vorm van leven, een soort untermensch.
Kafirs mogen worden beroofd, vermoord, gemarteld, verkracht, verhandeld of gebruikt als slaaf, gekruisigd en meer van dat fraais. Maar het belangrijkste punt is dat een kafir niet alleen een niet-moslim is, maar ook een persoon die onder een andere morele code dan de moslim valt.

 

De Koran is gewijd aan de scheiding tussen degenen die geloven in Mohammed, de moslims, en degenen die dat niet doen, de kafirs. Deze duidelijke verdeling van de Koran betekent dat er twee standpunten van in de Koran gehanteerd worden – het standpunt van de moslim en het standpunt van de kafir. 

Dualisme of polylogisme, en abrogatie
Het derde principe is dualiteit, en is uniek voor de islam. Als voorbeeld, hier is een vers uit de koran: 

“109:2 – Ik aanbid niet wat u aanbidt, en u zal niet aanbidden wat ik aanbid. Ik zal nooit aanbidden wat u aanbidt, en u zal nooit aanbidden wat ik aanbid. U uw godsdienst, ik mijn godsdienst.” 

Nou, dat klinkt erg tolerant, nietwaar? Dit vers wordt dan ook wijd en zijd gepresenteerd als een voorbeeld van de tolerantie in islam. Maar -helaas- dit vers werd later geschreven: 

“9:5 Wanneer de heilige maanden zijn verstreken, dan doodt de Kafirs waar u ze maar vinden kunt. Neem ze als gevangenen, beleger hen, en wacht hen op met elke soort van hinderlaag. Als ze zich aan de islam onderwerpen, en het gebed observeren, en ook de belasting betalen, dan moeten u ze laten gaan op hun weg. Allah is genadig en barmhartig.” 

Nu hebben we ineens absolute intolerantie. Deze tegenstrijdigheid is normaal voor de Koran en is zelfs besproken in de Koran. De oplossing voor die schijnbare tegenspraak heet intrekking, abrogatie of successie – waar de latere verzen beter (c.q. sterker) zijn dan de eerdere verzen.

 

 

De 'logica' is hier zeer belangrijk. Omdat Allah perfect is en de Koran de exacte woorden van Allah weergeeft, mogen er dan wel tegenstrijdige verzen zijn die beiden even echt en waar zijn, maar het latere vers is beter of sterker. Dit leidt tot een dualistische 'logica' waar twee tegenstrijdige feiten beide waar kunnen zijn. 

Onderwerping
Het woord islam betekent onderwerping en de naam moslim staat voor een persoon die zich heeft onderworpen aan de ideologie. Het is duidelijk vermeld in de trilogie dat alle kafirs en hun beschavingen moeten worden vernietigd. Het succes van Mohammed indertijd was volkomen afhankelijk en het gevolg van de mate van geweld waarmee hij de kafirs ervan wist te 'overtuigen' dat hij, en niemand anders, de profeet van Allah was.
En extreem gewelddadig was de man zeer zeker. Zo wordt onder andere beschreven hoe Mohammed hoogstpersoonlijk 800 (gevangen, weerloze) mannen de keel afsneed. En dat is maar 1 voorbeeld. 

De geëiste onderwerping is derhalve een niet alleen een politieke onderwerping, maar ook een religieuze onderwerping. Islam eist dat kafirs zich onderwerpen aan islam in elk aspect van het openbare leven. Elk onderdeel van de kafir-cultuur is een belediging voor Allah. 

Conclusie
Het moge dus duidelijk zijn dat er drie (vaak in onze ogen zeer tegenstrijdige, maar in de ogen van de moslim logische) boeken de complete ideologie van de islam vormen. Het moge (dus) ook duidelijk zijn dat islam zeker niet alleen een religie is, maar veel meer dan dat – inderdaad een complete, alles omvattende, ideologie. Een ideologie met overduidelijk imperialistische, racistische, totalitaire, discriminerende en extreem gewelddadige fundamenten. 

Het wordt dan ook m.i. tijd dat het Westen gaat inzien dat de islam 1400 jaar geleden de oorlog heeft verklaard aan alles wat niet-islam is, en dat die oorlog nog immer voortduurt – de jihad waar wij vrijwel dagelijks mee worden geconfronteerd is slechts een van de vele toegepaste middelen om deze maal de oorlog te winnen.

 


Politieke islam ziet de wereld als zijnde eeuwig verdeeld in twee tegengestelde kampen: Darul al-Harb (land van vijandigheid, geregeerd door de ongelovigen) en de Darul al-Islam (land van vrede, geregeerd door moslims).

Elk land dat niet islamitisch is en niet geregeerd door moslims wordt beschouwd als een land van vijandigheid. Jihadisten (islamofascisten is een beter woord) hebben een theologische verplichting om alle niet-islamitische landen te veroveren met gebruikmaking van ieder mogelijk middel, en de regeringen omver te werpen en te vervangen door een islamitische theocratie. Daarom bestaat er niet zoiets als assimilatie van de islam in een gastland. 

Wat het Westen heeft nagelaten te begrijpen is dat in de islam, secularisme (scheiding van kerk en staat) niet alleen qua schriftuur maar ook categorisch, nadrukkelijk, en dogmatisch onmogelijk is. 

Dat is de (primaire) reden waarom het inherente (eeuwenoude) imperialisme van het islamofascisme een grotere bedreiging vormt voor de liberale democratieën dan het nazisme en het communisme samen.
In tegenstelling tot de islam, misten de nazi's en communisten een transcendentale metafysica en mondiale demografische sterkte.
Het nazisme werd verslagen grofweg tien jaar nadat dit in Duitsland aan de macht kwam, en het communisme is ingestort als gevolg van haar eigen interne tegenstrijdigheden en onrecht. 

Zo niet de naties en beschavingen die veroverd waren en zijn door de islam. 

Duizend jaar geleden verkeerden de Indiase hindoes in dezelfde hachelijke situatie zoals de westerse wereld van vandaag de dag. Hun epistemologie was te rationeel, hun metafysische standpunten te abstract en te vergevingsgezind. Hun concept van geweldloosheid, ook ten opzichte van degenen die hun beschaving en hun manier van leven wilden vernietigen was hun grootste fout. Het was een fatale fout. De huidige aanpak in de Westerse wereld doet denken aan de oude Hindoes.
Pappen-en-nathouden, vergoelijken, negeren, de oude “appeasement”-politiek. Onbegrip en zelfhaat. 

De huidige crisis tussen het Westen en de leer van de universele jihad is epistemologisch, het is een oorlog van het rationalisme en de intellectuele vrijheid tegen virulente theologische dogma's. Maar het is wel degelijk een oorlog. En de oorlogsverklaring is 1400 jaar geleden al gedaan. 

Weest ervan overtuigd dat de islamofascisten kunnen winnen dankzij het eeuwige geduld en de volharding veroorzaakt en 'gemachtigd' door hun transcendentale metafysica, en hun centrale overtuiging dat de hele wereld moet worden geregeerd door de islamitische theocratie. Wat zij missen qua technologie, maken zij goed met behulp van demografische aantallen, geografische diversiteit, ideologische duidelijkheid (voor ingewijden), en een blind fanatisme dat binnen de islam als volkomen normaal wordt beschouwd. 

Het probleem wordt nog versterkt door de wijdverspreide onwetendheid onder de eigen achterban.
Van de vermeende 1,5 miljard moslims in de wereld spreekt 90% geen Arabisch, maar de meest gerespecteerde theologen van de islam beweren en volharden erin dat de (complete) koran niet kan worden vertaald in een andere taal.
Door deze opzettelijke mystificatie moet 90% van de moslims zich vasthouden aan de rafelige randen van een dogma dat zij zelfs niet kunnen hopen volledig te begrijpen. 

Op het spel staan onze intellectuele en geestelijke vrijheden, en de meest gekoesterde beginselen van de democratie. Om deze te kunnen behouden, moeten wij deze confrontatie winnen. Het alternatief is onvoorwaardelijke overgave.
Het islamofascisme en zijn uitvloeisel, de jihad, zijn het product van militante ideologieën, en niet andersom. Tenzij en totdat wij deze ideologie zien voor wat het is, en deze vervolgens logisch, daadkrachtig en aanhoudend met de waarheid confronteren, zullen al onze inspanningen zinloos zijn en blijven.
We moeten de gematigden steunen en niet, zoals we nu doen, de extremisten.

Pierre Vorser (2011)

 

 

Algemene stoomcursus islamofobie door de
Generaal P.Pardon: KLIK HIER


 

TERUG NAAR DE VORIGE PAGINA


Terug naar de HOME-page van Pardon

 

    

Write2Me.NL Gastenboek  

 


Generaal P.Pardon 
 verliefd op 
 Ayaan Hirsi Ali 

 

 Bent U zo'n serieus type? 
 Open dan een discussielijn of lees mee in het: 
 FORUM VAN GENERAAL PARDON