TERUG NAAR DE VORIGE PAGINA


 

 

 

Wanneer valt het
Islamitische Gordijn?

Signalen voor een
Islamitische
Reformatie

 door Pierre Vorser (2010) 

 

Meer en meer geluiden gaan op dat in het smeult in het kruitvat dat de islamitische wereld heet.

Intellectuele Arabieren en dito moslims in het algemeen merken de signalen op en berichten er over. Tot stomme verbazing en ontzetting van veel moslim-schriftgeleerden zijn er zelfs enkele islam-kritische talkshows ontstaan binnen de Arabische wereld zelf.
Westerse ďfeministenĒ en ďsocialistenĒ hoort men niet over de mensonterende toestanden in de Arabische wereld met betrekking tot (onder andere) de rechten van vrouwen, maar er zijn tegenwoordig een paar prominente en dappere Arabische feministes die men niet zomaar kan laten verdwijnen.

Daarnaast is de snelle opkomst en beschikbaarheid van internet (al dan niet via satelliettransponders) een groot probleem aan het worden: het geeft de mensen toegang tot de rest van de wereld. En zoals de lezer zal begrijpen gaat vrije nieuws- en informatievergaring nu eenmaal niet samen met totalitaire systemen, zoals deze overal in de islamitische wereld voorkomen. Mede de Westerse technologie breekt de eeuwenoude islamitische dictaturen uiteindelijk de rug, althans daar lijkt het op.

Nonie Darwish is een van die schrijfsters en intellectuelen die haar geboortegrond (Egypte) hebben verlaten en het Westen probeert te doordringen van de importantie en de gevaren omtrent de ontwikkelingen welke momenteel gaande zijn in de islamitische wereld.
Potentieel zeer positieve ontwikkelingen, maar tegelijkertijd met zeer veel gevaren, met name ook voor het Westen. Voor velen die op de hoogte zijn met rapportage van de diverse MO-denktanks en inlichtingendiensten, zal niet alles als een verrassing komen, maar ook veel is nog onbekend in het uiterst naÔeve Westen.



Mevrouw Darwish is niet alleen journaliste en schrijfster, maar ook vurig pleitbezorgster voor verzoening tussen IsraŽl en de Arabische wereld.

Haar vader, Mustafa Hafez, was luitenant-generaal in het Egyptische leger in Gaza, toen dat nog door Egypte werd bezet. Hij stichtte er de fedayin, die aanvallen uitvoerden op IsraŽl, ver voordat er sprake was van enige nederzettingen, en hij veroorzaakte hierbij honderden zo niet duizenden slachtoffers.
In juli 1956, toen zij acht jaar oud was, werd haar vader door de IsraŽli's uitgeschakeld tijdens een mislukte aanval op IsraŽl.
In 1978 verhuisde zij met haar echtgenoot naar de Verenigde Staten, en keerde zich af van de islam. Na de aanslagen op 11 september 2001 begon zij zich meer en meer uit te spreken tegen het Arabisch terrorisme en voor het bestaan van IsraŽl.
Ze is ook islamcriticus, en waarschuwt daarnaast tegen de ziekelijke antisemitische en antiwesterse indoctrinatie van kinderen in de Arabische wereld.
Ze kent ook de werkelijke waarheid achter de Palestijnse leugen Ė ze heeft het allemaal vanaf het begin met eigen ogen aanschouwd, in tegenstelling tot de verdwaasde Westerse leunstoelstrategen Ė en ze ziet in dat het haatdiscours zoals dat al eeuwen opgeld doet in de Arabische wereld ook het fragiel moreel weefsel en de kwaliteit van de Arabische cultuur definitief dreigt te vernietigen.

Ze stelt Ė terecht Ė dat zij als ervaringsdeskundige, na 30 jaar in de islamitische cocon te hebben geleefd, kan vaststellen dat er momenteel enorme veranderingen gaande zijn in de islamitische wereld.
Meer en meer mensen zijn tegen de status quo. Na 9/11 en met het constant terugkerende explosieve islamitische terrorisme, is het steeds moeilijker voor de moslimleiders en schriftgeleerden om het deksel te houden op toenemende vragen van moslims over hun systeem, hun religie en de diverse heilige oorlogen.
Kritiek op de islam bereikt hen uit elke richting, waardoor islamitische geestelijken in een moeras van niet eerlijk te beantwoorden vragen verzanden.
Moslimgeleerden en geestelijken waren en zijn nooit opgeleid om intelligente vragen te beantwoorden, of kritiek op de islam te bediscussiŽren, of zelfs maar in een debat betrokken te raken. Onwetendheid is altijd de machtsbasis geweest in alle islamitische dictaturen. Maar nu worden zij plotseling uitgedaagd om de kern van de zaak als nooit tevoren te bespreken. Spectaculair, maar totaal onbekend in het Westen, niet alleen door westerse critici, maar ook door de weinige dappere Arabische intellectuelen.
Bovendien komen er uit voorheen onbekende locaties in het Westen discussies, die daar vaak ook worden gehost door ex-moslims en/of Egyptische christelijke Kopten.

Priester Zakareya Botros liet de Arabische wereld op zijn grondvesten schudden met zijn show "Howard Al Hak" of "eerlijk debat"; wanneer bellers uit verschillende delen van de moslimwereld oproepen doen aan hun broeders om afstand te doen van de islam.
Ex-moslim, thans christen, Rachid Hmami, oorspronkelijk afkomstig uit Marokko, heeft een populaire show met de naam "Fil Samim", of "de kern van de zaak".
Hmami, die de zoon is van een moslimgeestelijke, is welsprekend, respectvol met een kalme en rustige manier van doen - een karakteristiek welke in schril contrast staat met de vaak woedende, luidruchtige en vloekende islamitische geestelijken.

Het moslim-leiderschap staat plotseling onder grote druk als gevolg van vragen welke voorheen taboe waren.
Taboe-onderwerpen zoals het betwijfelen van de geldigheid en het waarheidsgehalte van de Koran, het leven en het huwelijk van Mohammed, zijn gewelddadige oorlogen en de talloze moord- en slachtpartijen, het feit dat er geen minimumleeftijd voor het huwelijk van de vrouw in de islam bestaat, en ook inzake de belachelijke fatwa's over borstvoeding van volwassen mannen door moslimvrouwen.
Of bijvoorbeeld Mohammeds urine als kuur.
Islamitische bellers naar deze Arabische shows hebben onomstotelijk bewezen hoeveel moslims werkelijk geen flauw idee hebben wat er is geschreven in hun geschriften en religieuze wetten.

Veel moslims eisen antwoorden van hun religieuze leiders en verwachten ook een krachtig verweer van al die kritiek op de islam. Dat is echter niet mogelijk, omdat de islam het onverdedigbare verdedigt, net zoals politiek-links dat tegenwoordig doet wanneer zij de islam verdedigt Ė en net zoals de nazi's dat deden.
De islam is zoals de islam doet Ė en de feiten spreken voor zich. Ze zijn onweerlegbaar. En dus heeft niet ťťn van die moslimgeestelijken op TV kans gezien de vragen van de mensen naar tevredenheid te beantwoorden.
Sterker nog, hun antwoord was vrijwel altijd dom: schreeuwen, dreigen, haatdragend taalgebruik, paranoÔde beschuldigingen en propaganda en desinformatie. De mensen doorzien dat, hetgeen tot nog meer gekrakeel leidt.

Een bekende ex-moslim en islamwetenschapper, Ali Sina, heeft een prijs van 100.000 dollar uitgeloofd voor de islamgeestelijke die zijn (islam-kritische) stellingen, volledig gebaseerd op de authentieke en erkende bronnen, kan weerleggen. Niet ťťn is er in geslaagd.

Dit alles gaf Hmami en de priester Zakaria, bijvoorbeeld, reden en aanleiding om moslimleiders persoonlijk uit te dagen tot een indringend live debat. Een bekende moslimgeestelijke was zo dom zichzelf als leugenaar ten toon te stellen toen hij de uitdaging om het debat op tv te voeren aannam. Hierna kwam de man met belachelijke excuses, waardoor zijn credibiliteit compleet verdween. Enorme beroering was het gevolg.

Voor het eerst in de Egyptische islamitische geschiedenis hebben een aantal afvalligen hun recht geŽist om de islam te kunnen verlaten, en, zo mogelijk nog erger, om christen te worden. Hun vraag werd natuurlijk juridisch prompt afgewezen en fatwa's (islamitische doodvonnissen) volgden al snel.
Maher al-Gohari, Mohammed Higazi, en de prominente advocaat-feministe Naglaa Al Imam zijn onder de paar dapperen. Afgaand op het aantal bellers naar de shows, welke beweren dat ze de islam gaan verlaten, meent men dat het aantal afvalligen in de islamitische wereld significant kan zijn, maar de meerderheid zwijgt meestal.
De belangrijkste kracht van de islam en haar geestelijken ligt natuurlijk al sinds het ontstaan van islam in de islamitische doodstraf voor afvalligheid en godslastering. Een aantal afvalligen die in het verfoeide Westen wonen hebben de moslimwereld ook flink beÔnvloed en wakker geschud.
Onder hen zijn de ook in Nederland inmiddels bekende Wafa Sultan (afb. rechts), de Italiaans/Egyptische Magdi Allam Ė die nota bene door de paus zelf werd gedoopt.


 

 

Ibn Warraq en Nonie Darwish.
Er zijn ook vele andere bekende namen gedoopt, zoals een aantal voormalige afgestudeerden van de Islamitische Al Azhar Universiteit die vandaag de dag veiligheidshalve in het Westen wonen.



 

Uitdagingen aan de islam zijn afkomstig van intellectuelen, kunstenaars en journalisten over de hele islamitische wereld, zoals de Egyptische El Sayed Qemany, en deze mensen moeten enorm voorzichtig zijn opdat ze niet beschuldigd kunnen worden van afvalligheid of godslastering.

Hoewel deze trend significant is in vergelijking met de recente geschiedenis, moeten we zeer voorzichtig zijn met optimisme inzake een reformatie binnen de islam. De nieuwe trend staat nog steeds in de kinderschoenen en heeft nog geen vaste grond gevonden. De reacties op dergelijke uitdagingen zijn extreem intens en resulteren meestal, geheel in stijl, in dreigementen en terreur.

Sommige vooraanstaande islamieten geven ronduit en in het openbaar toe dat terrorisme een gebod is voor de moslim. In januari 2006 zei Ragab Hilal Hamida, een lid van de Egyptische Parlement, dat ďde Koran ons rechtstreeks gebiedt terrorisme te plegenĒ.
Voor insiders staat het echter buiten kijf dat de islam vandaag de dag zeer in beroering is en door allerlei groeipijnen gaat. In vele opzichten veroorzaakt dit een gewelddadig schisma binnen de islamitische samenleving. De zorg is natuurlijk dat dit proces ook andere partijen mee kan slepen en betrekken.

De veranderingen kunnen beoogde doelen, zoals eerbiediging van de mensenrechten, de rechten van vrouwen, homoseksuelen, democratie en het einde aan de islamitische gewelddadige jihad bewerkstelligen, maar ook de haat-gevulde onderwijssystemen tegen niet-moslims op de helling zetten.

Maar voordat we het begin van de trend naar islamitische reformatie vieren, moeten we ons realiseren hoe groot de omvang van deze verandering zal zijn. Het zal tientallen jaren duren, zo niet meer. Het resultaat is niet gegarandeerd, en het zal volgens analisten een hoge tol vragen in termen van geweld, burgerlijke onrust, olie-embargo's, en dit alles helaas met veel onschuldige slachtoffers, zowel binnen de islamitische wereld als ook in het Westen.
Ook terroristische aanslagen zijn te verwachten als rechtstreeks gevolg. Sommigen zien het islamitisch terrorisme als een teken van macht, hetgeen het ook in vele opzichten is, maar het is ook een teken van een wanhopige cultuur die zich probeert af te sluiten voor het stralende licht van de vrijheid in de omringende niet-islamitische wereld. 

De reden voor dit onverbiddelijke proces is het feit dat 1,2 miljard moslims over de hele wereld wakker beginnen te worden, en beetje bij beetje beginnen te beseffen dat ze eeuwenlang totale leugens en verzinsels over hun eigen religie met de paplepel ingegoten hebben gekregen, en daarnaast ook voornamelijk leugens over de wereld buiten de islam.


De grootste taqiyya (heilige leugen), en misschien wel een van de grootste in de geschiedenis, is datgene begaan tegen de gemiddelde moslim man en vrouw door hun religieuze leiders, de mannen van Allah, die zij geacht worden te vertrouwen. Een dergelijk ontwaken zal resulteren in een geleidelijk maar gestaag toenemend geweld Ė en het begint al flink te borrelen in veel moslimlanden.

De naties welke zullen worden getroffen door de islamitische crisis zullen niet alleen moslimlanden zijn, maar ook die Westerse landen die grote aantallen islamitische immigranten opnamen. IsraŽl en het Westen zullen zoals gebruikelijk de schuld krijgen voor de islamitische binnenlandse onlusten en zullen dus lijden onder pogingen tot terreur en mogelijk nog erger, zoals oorlog als middel tot het beŽindigen en afleiden van de interne islamitische onrust. 

Saoedi-ArabiŽ en Egypte, de twee naties die de 9/11 terroristen geproduceerd hebben, zijn reeds intern bedreigd met geweld door terreurgroepen zoals 'Al-Qaeda' op het Arabisch schiereiland, en de 'Moslim Broederschap'. Twee zelfgekweekte, verschrikkelijke groeperingen die niet kunnen wachten om de samenlevingen in beide landen te vernietigen.

Analisten maken zich grote zorgen wat er de komende decennia zal passeren wanneer de islam een mogelijke hervorming en verandering zal ondergaan.
De islamitische wereld is op dit moment al een kruitvat. Men leeft op een vulkaan die elk moment kan ontploffen. De status quo in moslimlanden kan niet standhouden zoals deze thans is en moslims ontdekken dat ze voor meer dan 1400 jaar onder enorme tirannie en terreur geleefd hebben. Velen menen dat moslims de islam in grote aantallen verlaten, en nog veel meer zullen dit voorbeeld volgen als de doodstraf voor ďafvalligheidĒ wordt opgeheven.
Tirannie kan niet eeuwig duren, zelfs niet onder de sharia-wetten.

 

 

Wanneer deze trend zich zal doorzetten is onzeker, onvoorspelbaar zelfs, en analisten verschillen (dus) van mening over de datum. Maar dat de verandering zal komen is zeker, daar is men het over eens. Het kan leiden tot een grote reformatie in de islamitische wereld, maar het kan ook leiden tot een verschrikkelijke confrontatie met de rest van de wereld, en een periode van verval en neergang.
De islam, net als het communisme of nazisme, zal waarschijnlijk nooit verdwijnen, maar uiteindelijk, als de islam niet zou hervormen, zal deze ophouden te bestaan als veroveringsideologie vermomd als een religie.

Velen vragen zich af wat het Westen moet doen wanneer het ďIslamitisch GordijnĒ valt. Ook hier is men het in grote lijnen eens: als de islam implodeert is het zaak voor het Westen om dekking te zoeken. Handen af is het devies. Moslimlanden hoeven (en willen) niet worden gered en als ze al hulp nodig hebben moeten ze het zelf doen, van binnenuit. We moeten niet proberen te helpen als er een burgeroorlog uitbreekt in Saoedi-ArabiŽ of Egypte. Als we daardoor een tijdje geen olie meer krijgen, dan is dat maar zo. Wanneer we proberen om een islamitisch land te behoeden voor zelfvernietiging, als gevolg van islamitische wreedheden tegen moslims Ė zoals bijvoorbeeld is gebeurd met Koeweit en Irak, dan moeten wij afstand nemen en hen in staat stellen hun interne kwesties te herkennen, de ware vijanden te zien en de ware oorzaken van hun problemen. 

Het is ook zaak dat het Westen zich eindelijk eens realiseert dat het zichzelf of de islamitische wereld geen gunst doet door politieke correctheid Ė hetgeen in feite een negatief effect heeft op moslims die hun systeem willen hervormen.

Westerse politieke correctheid staat gelijk aan de boodschap: wat jullie ook doen, we houden van jullie Ė goed of slecht, we houden nog steeds van jullie.
Het Westen zou wederkerigheid en gelijke behandeling door islamitische landen moeten nastreven. Als ze moskeeŽn bouwen in de VS of Europa dan zouden wij het recht moeten hebben om een kerk te bouwen in Saoedi-ArabiŽ en andere moslimlanden.
Door het huidige eenrichtingsverkeer (wij accepteren alles) staat een ramp te gebeuren, zo stellen velen.

Westerse regeringen zijn er tot dusver in geslaagd de islamitische critici en hervormers, die de problemen volledig begrijpen, te negeren en zijn uitsluitend een (nutteloze) ďdialoogĒ aangegaan met moslim groepen zoals CAIR, de OIC en andere Ė waarvan de doelen in feite identiek zijn aan die van extremisten zoals de Moslim Broederschap en Hamas. Het is tijd dat het Westen de islamitische critici, hervormingsgezinden en ex-moslims erkent, beluistert, en ondersteunt.

Daarnaast is Nonie Darwish van mening dat de Westerse democratieŽn een enorme internationale rechtszaak tegen Saudi-ArabiŽ en alle landen die terroristen kweken, moeten aanspannen Ė en wel op basis van hun hatelijke jihadistische onderwijssysteem.
Zij kunnen geen aanspraak op onschuld maken. Een dergelijke actie zou de hervomingsgezinden enorm ondersteunen. Nog afgezien van het feit dat de vele nabestaanden van de slachtoffers van de terreur er recht op hebben. Haar grootste zorg Ė en de analisten met haar Ė is de veiligheid en beveiliging van Amerika en de westerse democratieŽn. De besproken dreigingen zijn zeer reŽel en moeten nooit onderschat worden Ė iets wat thans wel stelselmatig gebeurt.



Men voorziet als gevolg van de ingrijpende veranderingen in de Arabische landen binnenlandse onlusten en geweld, gevolgd door gruwelijke terreur tegen IsraŽl en de westerse landen in de nabije toekomst. Men moet niet vergeten dat tijdens de Golf-oorlog, toen Saddam wanhopig werd, hij zijn zwaarste raketten (Scud, zie boven) liet afschieten op IsraŽl. Raketten die konden worden uitgerust met een biologische of chemische kop. Hetzelfde gebeurde in Gaza toen Hamas en Fatah onderling aan het vechten waren Ė ze begonnen ook IsraŽl te beschieten. Pas toen IsraŽl uit zelfverdediging terugschoot stopten de moslims hun onderlinge bloedbaden.

Hamas heeft volgens de laatste berichten inmiddels meer dan 50.000 raketten verzameld.

 



Wanneer de ommekeer komt, is niet te voorspellen.
Maar, en dat geeft hoop, men is het er over eens dat het zal gebeuren.
En dat kan niet snel genoeg plaatsvinden, mits wij ons goed voorbereiden.

Pierre Vorser (2010)

 

 

TERUG NAAR DE VORIGE PAGINA


Terug naar de HOME-page van Pardon

 

    

Write2Me.NL Gastenboek  

 


Generaal P.Pardon 
 verliefd op 
 Ayaan Hirsi Ali 

 

 Bent U zo'n serieus type? 
 Open dan een discussielijn of lees mee in het: 
 FORUM VAN GENERAAL PARDON