Links en items over
vrouwen

 

 

 

 

 KLIK OP DE FOTO VOOR DE TOEGANGSTEST 

 

 

 

 VOOR ALLE LEEFTIJDEN: 

 

 

 

 

VROUWEN IN VERHALEN

 

VROUWEN IN GEDICHTEN

 

AVIATRICE

 

 

FEMME FATALE

 

 

BELINDA
Dagboek over Belinda reilt en zeilt naar een paradoxaal geval van liefdesverdriet.

 

 

Een Nachtboek van Wim Heins

Wakkere waarnemer drijft zich in de armen
en in de gunst van de hoogdravende
ZIGEUNERIN NANCY
maar kan zich nooit toegelaten voelen in haar grot.
(Lente 1989)



VERSLAAFDE VROUWEN



FOTOGENIEKE VROUWEN



HOE PIN-UPS TE VERNIETIGEN

 

 

 

 

VERLIEFDHEID EN 
LIEFDESVERDRIET

 

 

Was u ook wezen demonstreren tegen de Derde Wereldoorlog?
Ik wel hoor, al was het alleen maar voor de sfeer van de historische gebeurtenis. Ik ga er zelfs heen als ik het niet eens zou zijn met die betoging. Dan had ik wel een bordje moeten dragen: "Tel mijn stem niet mee." Op 75.000 maakt het niet veel uit.
Ergens in de massa zag ik opeens een lieftallige vrouw met een bord dat Ghandi en Jezus gelijk hadden en ook nog een tweede bord: "Ik ben Amerikaanse, kus me."
Ze zag er leuk uit en ze had een bloem in haar haar, maar ik zag geen rij mannen.
Ik dacht: ben ik nou gek, of zijn linkse demonstranten nou gek? Ja het stond er duidelijk: "Kiss me."  Ik nam eerst wat andere foto's van zeer lelijk links uitziende vrouwen met haren als schimmels en totaal uitgebeten jekken uit de jaren 60, en stukken ijzer door hun gezicht, die voorgefabriceerde bordjes droegen met standaardteksten zoals "Ben Tegen".
De tekst van de Amerikaanse bleef door mijn hoofd spoken. "Je gaat hier niet weg," gebood ik mezelf, "zonder haar te kussen, punt uit." 
Je ze stond er nog steeds eenzaam en alleen zonder gekust te worden. Hoe was het mogelijk!
Ik maakte een omtrekkende beweging, deed of ik slaapwandelend langs haar liep, richtte mijn camera op haar en knipte snel een slordig snapshotje af. Daarna deed ik of ik haar tekst voor het eerst las, waarna ik direct op haar toe liep.
Ik boog me over met de bedoeling iets in haar oor te zeggen, wat ze ook begreep.

"Are you asking for a kiss?" wilde ik weten. "Yes of course..." klonk het verongelijkt.
Als ik iemand lief vindt leg ik altijd mijn hand om haar hoofd voor een kus, en dat deed ik nu natuurlijk ook. Ik ging niet zomaar plompverloren een haastige plofzoen op haar wang laten exploderen. Dus ik hield haar hoofd eerst heel lief vast en daarna drukte ik mijn mond op haar wang waarbij meteen een overvloedig gevoel van sympathie en tederheid als elektrische stroom zich uit me ontlaadde en haar ongetwijfeld met warmte vulde. 
Toen ik haar weer aankeek stonden er tranen in haar ogen. "I am sad," liet ze weten, omdat haar land de oorlog begon, waar al deze mensen tegen betoogden. "Je bent de enige", zei ik, die durft te zeggen dat ze Amerikaans is. "And nobody else," zei ze, "has a flower in her hairs."
"But you are romantic," stelde ik vast. "And you have the courage to ask for a kiss."
Ze knikte met betraande ogen. Ik vond haar aandoenlijk en zeer origineel. "You have the courage to give one," zei ze en ze voegde er zelfs aan toe dat ik haar dag had goedgemaakt!
Nou zo had ik toch echt het gevoel dat ik wat bereikt had met deze anti-oorlogsdemonstratie. Ik had al één vrouw haar dag goed gemaakt door haar op schriftelijk verzoek te kussen.
WIM HEINS


   foto's: Wim Heins