Onderdeel van de KijkAan.nl Servicepagina's.

TERUG NAAR DE VORIGE PAGINA

 

 Zieltje zonder Zorg 

r was eens een lichtdeeltje genaamd Zieltje zonder Zorg.
Zij wilde eindelijk wel eens weten wat zorgen Zijn.
Dus ze vroeg aan het Licht: "Maak je niet dik dun is de mode, wat betekent dat? Als de mode dun is, waarom maak je je dan dik?"
"Ach och, zei het Licht ouderlijk, mode is maar maya, en dik barst van ik, maar als je zo nieuwsgierig bent dan hou ik je heus niet tegen.
Je moet per slot ook een keer het verschil ontdekken tussen Zijn en Schijn."
"Doet Schijn ook pijn," vroeg Zieltje, die de klok had horen luiden."Schijnbaar niet," verklapte het Licht, "maar je krijgt er wel een paar zorgen bij, dus als je nou vraagt is Schijn zo Fijn dan hoor je mij niet zeggen: zorg dat je erbij komt want bij de Pijn daar moet je Zijn."Zieltje zonder Zorg begon steeds benieuwder te worden en fantaseerde alvast dat ze misschien wel een belangrijke Schijnvertoning zou kunnen bijwonen in de wereld van de zorg.Toen ze de slaap uit haar ogen wreef begon ze te bibberen onder haar dunne dekentje. Ze liep naar haar moeder die haar meteen een tik onder haar achterste gaf want het was al lang tijd om haar punthoed met sterren op te zetten en haar waarzeggersgewaad om te slaan.
De eerste klanten stonden al nieuwsgierig voor het etablissement "Oosters Orakel", overwegend het hunne te gaan horen over mijn en dijn.

Naburige kermisgasten schreeuwden reeds rond over het winnen van dure geschenken, en uit naburige mondharmonica's dansten al deuntjes die kinderen naar de draaimolen moesten lokken waar kermisknechten klaarstonden om het gevaarte in beweging te brengen.

In de aanbrandlucht van geroosterde kippenpoten rook Zieltje het pak slaag waarmee haar zigeuner-buurjongen inderdaad na een paar minuten werd afgerekend door zijn opa.
Zieltje zonder Zorg ging achter haar kristallen bol zitten waarop klant nummer 1 de tent binnenschommelde.
Met achterdochtige varkensoogjes vroeg de vent of de ouders van zijn verkering eindelijk eens anders over hem gingen denken of dat ze hem, als slager, soms tot Sint Juttemis te min bleven vinden.
Meteen zag Zieltje in haar kristal met hoeveel tegenzin die mensen naar zijn dikke van bier barstende pens blikten, en erger: dat die verkering alleen maar op zijn geld belust was in plaats van haar zinnen op de man te zetten.

Zieltje riep geestdriftig dat als hij stopte met zuipen dat hij dan wel een geschikte verkering zou tegenkomen maar het rijkeluisdeerne waar hij zich nu onder de gordel zo dik over maakte, dat had al lang gezien dat hij voor haar geen inhoud had. En dat kn ook zomaar niet, omdat hij immers in zijn vorige leven nog een varken was dat in de stront lag te rollen totdat de slager op een kwaje dag zomaar het mes in zijn halsslagader plantte.De dikke man schopte driftig tegen Zieltjes tafeltje en de kristallen bol, rood van varkensbloed, stond vervaarlijk te kantelen.
Zieltjes broer draafde binnen en greep de druktemaker bij zijn lurven want geld teruggeven dat kennen kermisgasten niet.En Zieltje kreeg van haar moeder een pak op haar blote billen en leerde later van een tante hoe een goede waarzegster de klant van dienst diende te zijn.

Van een koude kermis thuisgekomen, kreeg Zieltje van het Licht de vraag of ze het verschil nu wist tussen Schijn en Zijn. "Ja daar wil ik echt wat aan gaan doen," riep ze ontgoocheld, "mijn hemel wat een genante vertoning. Er is toch wel een fatsoenlijke methode om hun ogen te openen want zolang ze het Zijn niet zien maken ze zich zo dik!"
"Haha, dun is de mode," lachte het Licht, "want dik zit vol met ik! Ga er maar aanstaan."
Een leven als boeddhistische mantrazangeres: met hoe veel passie en devotie Zieltje ook probeerde te chanten, dat ze haar prachtige krullen nooit meer mocht laten groeien was een schijnvertoning waar ze echt niet tegen kon. Bij haar eerstvolgende uittreding sneed ze ballorig haar gouden energieverbinding door.
De nabestaande kaalgeschoren kloosternonnen zeiden: zij was een bijzonder kind en dat ws ze!


Zieltje bezocht de ene schijnvertoning na de andere en probeerde aan alle kanten om haar talent uit te buiten.
Zo verleidde ze een paus door hem wijs te maken dat zij hem een halfgod vond, in de hoop dat hij eindelijk Hebben en Zijn uit elkaar leerde houden, maar toen hij haar wou inlijven bij zijn huishouding als nachtnon, zag Zieltje in dat genezen meer voeten op Aarde had.
Daarom werd ze sjamane en haalde de ene ziekte na de andere weg. De inquisiteur gelastte haar te vertellen hoe ze dat precies flikte, maar daarop moest Zieltje het antwoord schuldig blijven. De jury las voor uit de Heksenhamer, dat zij samenwerkte met de Duisternis.
Bedremmeld liet Zieltje weten gewoon uit te treden maar niet te weten wat ze vervolgens deed en als ze terugkwam was de patint genezen.
Voor straf ging ze als heks de brandstapel op. Maar toen het lekker warm werd trad ze meteen uit en sneed haar gouden koord doormidden. En weg was de kluistering aan haar lijf. Terug bij het Licht besloot ze niet langer te kunnen werken zonder exacte wetenschap.
In de nieuwe eeuw werd Zieltje dan ook een diep gelovige jodin die zich voor de Schijn etaleerde als athestisch schrijfster van keukenmeidenromans, over wat stuurlui aan de wal uitspoken met zigeunerinnen.
Na bestudering van de Kabbala, waarin ze van de bomen het bos niet meer zag, opende ze haar numerologische praktijk "Pythagoras".

De getallenleer waarmee ze haar klanten handig een rad voor ogen draaide werkte goed als therapie.
Een rijke diamantslijper geboren op 11 september 1922, liet ze geloven dat zijn datum, herleid tot 7, hem voorbestemde tot innerlijke wijsheid en het schouwen in verborgen werelden zoals de juwelenhandel.
De patint zorgde daarop voor een Zijnswijze die een eind maakte aan zijn Schijnvertoning. Zieltje rekende zelfs numerologisch uit hoeveel alimentatie hij aan zijn ex moest betalen.
Een ander, kunstschilder, vroeg nors en scherp hoe lang hij nog op roem moest wachten. Via het getal 666 kwam Zieltje uit op 1940. Of hij dan ook rijk werd van zijn kunst?
Het leed geen twijfel dat de getallen hem voorbestemden om de grootste schilderijenvervalser aller tijden te worden!
Aan geld zou hij heus geen gebrek lijden en zijn werk zou dan ook tot ver in de geschiedenis model staan voor Zijn contra Schijn.
Ja nee ja, hij zou een meester worden in het schilderen van Pijn. Hij zou zo machtig worden dat hij zelfs concurrerende schilders ten toon zou stellen om te laten zien hoe zielig weinig ze ervan bakten. Rijen mensen zouden daar die vijandelijke, ontaarde kunst komen bezichtigen tot meerdere glorie van hem, het artistiek genie van de 20e eeuw!

Bezorgd zag Zieltje een schamel zonnetje van plezier doorbreken in zijn pijnlijke grimas. Ze realiseerde zich vreemd genoeg dat deze mens blijkbaar ook nog kon lachen.
Maar zelf kon ze dat helemaal niet. Zieltje voelde hier oog in oog te staan met de speerpunt van haar incarnatie. Uittreden en er vandoor gaan had ze meer dan eens gedaan. Zou ze nu eens een keer proberen er niet mheen te gaan, maar er drheen?
Scheisse! Je moest toch ook een keer tot de bodem zakken om het verschil te ontdekken tussen Zijn en Schijn?

Toen de kunstschilder onbedingd vermaard en berucht was geworden, de machtigste onder de artiesten, liep Zieltje een ervaringsweg door een hartverscheurende spelonk.
Ze trok haar buik in, want dun was de mode en misselijk het ongeluk. Links en rechts zag ze de andere wandelaars voortstrompelen, nog bepakt, in lompen, gruwel geschilderd op hun gelaat, doodsflakkering in hun ogen. Waarlijk geniaal, want met hoeveel doem en verschrikking, hoe gebogen en hopeloos zetten deze dramaspelers hun spel op de Bhne! Welk meesterbrein schreef zo iets?
Kon er berhaupt iets besloten liggen in de schoot der tijd dat het licht nog zien moest, om met nog meer genadeloze duisternis het verschil te schilderen tussen Zijn en Schijn?
Ja nee ja, alles deed Zieltje zeer, maar wat haar het meest zorgen baarde was dat om haar heen alleen de Schijn werd waargenomen, de waan van uitzichtloosheid, verlating en bederf.
Nee ja nee, dat het zo zorgelijk kon zijn dat had Zieltje in haar stoutste fantasie echt niet verzonnen.
"Heb je gezorgd dat je er bij kwam?" vroeg het Licht toen Zieltje terug was in haar ouderlijk huis. "Ja nee ja," piepte ze, "bij de Pijn daar moet je Zijn."
"Ik zie verdorie dat je haast hebt om meteen weer terug te gaan," lachte het Licht.
Als Zieltje niet kon slapen dan ging ze bij haar ouders in de huiskamer kijken, of in de slaapkamer. Af en toe wiep ze een blik op haar lichaam dat braaf in bed lag met ogen dicht. Ook bij de buren kwam ze graag want daar was de sfeer heel wat warmer ook al waren de gesprekken verpakte lucht.
Meestal gleed Zieltje onwillekeurig in haar lichaam terug en sloeg 's morgens de ogen op in het volle besef dat ze haar huiswerk weer niet had geleerd.
Maar op school als ze een beurt kreeg viel het toch allemaal mee. En zo tevreden als de onderwijzeres dan was over haar nette antwoorden, zo knorrig reageerde haar vader en moeder als ze vragen stelde over hun huwelijksleven, dat voor Zieltje zonder Zorg bepaald geen geheimen kende.

Op haar verjaardag zei Zieltjes moeder: kinderen, vandaag mogen alle neefjes en nichtjes naar de jeugdvoorstelling. Pappa heeft vanmorgen al kaartjes gehaald. Zieltje schreeuwde meteen dat de bioscoop helaas net was uitgebrand.
Ze vonden haar allemaal besmuikt. Meesmuilend toog de club naar de buurtbioscoop, maar pas echt ongemakkelijk voelde men zich, door een stapel smeulende houtskool aan te treffen, en politie-agenten die de brandweer lieten vertrekken.
Op school vroeg de juf: "Wie kan wat vertellen over de cijfers 3 en 7?"
Zieltje stak haar vinger op en verklaarde: "Ik weet wel wat u wil, dat we bijvoorbeeld zeggen 7 is 4 meer dan 3, en dat is maar goed ook, want als ik alle priemgetallen op moest dreunen dan was ik uren bezig, maar je kan ook zeggen 3 staat tot 7 is een soort kosmisch vierkant, maar ook muziek of raadsels raden over God."
Na een stilte was het speelkwartier, en op het schoolplein werd Zieltje uitgelachen en gepest door de meiden van de slager.
Zieltje zonder Zorg besloot net te worden als de andere kinderen en begon onvoldoendes te halen omdat ze haar huiswerk niet leerde.
Als er iets werd verloot door een getal te raden kon ze niet meer winnen.
En met verstoppertje vroeg ze zich af waar iemand in hemelsnaam verborgen zat.
Zo werd Zieltje een stil bleekneusje en leerde braaf mee te doen met hoe het hoorde.
Na tientallen jaren was zij wanhopig en voelde zich zo verdrietig. Maar ze kon niet bij zichzelf uithuilen want ze had zichzelf verlaten.
De dokter sneed een orgaan uit haar lichaam omdat ze anders dood zou gaan. Goed idee dacht Zieltje.
Ze vond het een grote schijnvertoning dat ze vroeger alles dacht te weten maar nu zelfs niet eens hoe ze dood moest gaan. Ze had zichzelf verlaten maar kwam zich daarin akelig tegen.
De chirurg zei dat er twintig gezwellen in haar buik zaten gevuld met vocht.
Verdrietig begreep Zieltje waar dat door kwam: het waren tranen.
"Het weegt tien kilo," zei de dokter, "kan openscheuren of je darmen pletten. Het is zwaarder dan vier baby's. Nee mevrouwtje u bent veel te dik, en dun is de mode, ha!"

Er kwam een sjamaan die zelf niet wist hoe hij ervoor zorgde dat de twintig gezwellen werden gehalveerd.
Maar het was te laat om de tranen uit te huilen.
De chirurg sneed de overblijvende tranen uit haar buik vandaan.
Toen Zieltje zonder Zorg weer beter was wist ze het verschil tussen Zijn en Schijn en moest daar erg om huilen.
Ze ontplooide zich verder als heks, waarzegster, genezeres, en wist alles van getallen, alleen niet hoe.
Zieltje begreep ook steeds slechter hoe ze ooit nog ongelukkig zou kunnen zijn.
Wim Heins

 

 Mirabile Dictu 

U bevindt U zich op het grootste technische wonder aller tijden: Internet.

David Ben-Gurion (van de staat Isral) meende: "Iemand die niet in wonderen gelooft die is geen realist."
Eerlijk gezegd bij dat laatste krijg ik het gevoel dat ik blijkbaar met mijn neus zit te kijken, alsof hij zegt: ik zie ik zie wat jij niet ziet.
Vandaar dat ik liever de relativiteitstheorie van Einstein aanhaal: "Ofwel je gelooft dat wonderen niet bestaan, of je gelooft dat alles een wonder is."

Eigenlijk kan je deze alternatieven best alletwee geloven. Want feitelijk heet iets een wonder waarvan we de werking niet kennen. En er bestaat niets waar we van weten hoe het werkt. Of geldt dit niet voor niet-wonderen? De 'kerkvader' en lichaamshater Augustinus schreef al: "Een wonder is niet tegengesteld aan de natuur maar tegengesteld aan wat bekend is over de natuur."

Dit suggereert een gezonde manier van denken, maar het was Augustinus die sexualiteit vereenzelvigde met het Kwaad. Volgens hem werd de geest geschapen in een vies lichaam en alleen door dat lichaam te kastijden kon men de wasmachine laten draaien. Zwangerschap was volgens Augustinus geen wonder maar een grote zonde omdat het een ziel in een vies lichaam stopte. Het mag dus ook geen wonder heten dat priesters en nonnen tot en met vandaag kinderen en eigen sekse nodig hebben voor hun gerichtsrijpe lustpraktijken.
Wie een alternatierf zoekt voor het Vaticaan zal echter moeite hebben met "Een Cursus in Wonderen", blijkbaar mediamiek doorgegeven tussen 1965 en 1972, aan Helen Schucman, anoniem, door een innerlijke stem. Uit de context concludeerde de schrijfster: de stem van Jezus Christus.
Geen wonder dat alles is geschreven (weliswaar met elementen van Freud en Jung), in christelijke terminologie. Iemand die een hekel heeft aan de Zoon van God, kan daarom slechts met grote moeite eruit halen, dat hier een systeem wordt beschreven van onbewuste gedachten en doelen, welk inzicht moet bevrijden van angst en strijd, daar deze illusoir van aard zouden zijn. Ik begrijp totaal niet waarom je voor dit afgekloven spirituele clich opeens een cursus in wonderen nodig hebt. Waarschijnlijk omdat het niet waar is.

Verwar het boek niet met de trilogie van Neale Donald Walsch, vol "ongewone" of "nieuwe" gesprekken "met God". Deze lectuur was op de markt van welzijn en geluk meteen een bestseller (zoals elk boek goed verkoopt met God in de titel). Maar niet dankzij een wonder. De schrijver zuigt van de eerste tot de laatste bladzijde alle New Age stof bij elkaar die er momenteel voorhanden is, en legt die stelselmatig in Gods mond. In dit boek gaat God dus met zijn tijd mee.
Het Opperwezen wil zelfs via Walsch de politiek in en een wereldregering vormen naar Amerikaans model. Want dat was volgens God "het best lopende experiment".

Ik was toen nog piloot op zoek naar toeristen om een vlucht te boeken. Er stond toen in de natuurwinkel een hondseigenwijze meid achter de toonbank, Mira. Volgens haar was vliegen in strijd was met de wetten van de natuur.
Zo bezien was na afwerken van de checklist en toestemming van de toren om take-off te gaan, het dus zonder meer een wonder als mijn rijdende vliegtuig bij 120/u ineens naar boven ging. Aan dit wonder stelde zij zich ongaarne bloot. De verkoopster van gezondheidsproducten geloofde namelijk alleen in de zwaartekracht.

Deze vormt de oorzaak dat vliegmachines naar beneden kunnen vallen. Wat aantoont dat neerstorten geen wonder is. Of rekenen we buiten de waard? Want wat is dan de oorzaak van de zwaartekracht? Is dit wel geen wonder? Volgens de fysica: n der fundamentele natuurkrachten, naast de twee kernkrachten (trekt o.a. protonen en neutronen bij elkaar) en elektromagnetisme (houdt elektronen bij het atoom).

Van de week zag ik een advertentie van iemand die bijles aanbood tot niveau VWO-6 in de vakken scheikunde, wis- en natuurkunde. Ik vloekte van respect, want daartegen zei ik U.
Nog onmenselijker is de theoretische natuurkunde, die de vier natuurkrachten in n theorie probeert samen te vatten met de verschrikkelijkste formules, en nog erger zijn sommige spirituele sektes die alvast beweren deze gevonden te hebben: het "Verenigd Veld".
Helaas zonder een spoor van bewijs, wat weer bewijst dat het om een wonder gaat.

Bij ons vroeger 40 jaar geleden scheef de dominee geregeld in het kerkblad: "Volgende maand doen weer zeven jongeren geloofsbelijdenis. Dat jonge mensen ook in deze tijd nog geroepen worden tot geloof bewijst maar weer dat God wonderen doet."

Hoewel ik als puber spuugde op dit zwaktebod, realiseerde ik me na enig filosoferen dat ik de predikant gelijk moest geven. Wat behalve een wonder kon namelijk verklaren dat iemand met zulke melige preken vol verpakte lucht, instaat was om zeven jongeren aan te trekken?!

Ach laten we het enigszins wetenschappelijk houden: zoals we dikwijls vernemen, laten wij het grootste gedeelte van onze hersens ongebruikt!
Maar dankzij bio-feedback vergroten we de hoeveelheid goedwerkende zenuwcellen stormenderhand.
Echt een wonder dat we dit blijven geloven, want er is geen enkel wetenschappelijk bewijs voor deze hypothese.
Okee Einstein, alles is een wonder.
Wim Heins

 

 

Sint Nicolaas als Ambtenaar
 
 
De Hoge Orde zit gebiologeerd te kijken naar hoe het toegaat bij het ZichZelf Niet-Begrijpende Zijn. Soms gaan er ook wel stemmen op om maar te stoppen met dit experiment, gelet op de bizarre en evenzeer verbluffende processen in de experimentenbak van het project.
Bijvoorbeeld in 1940 is er een UFO neergestort in New Mexico maar de Amerikaanse luchtmacht zei tegen het volk dat het een luchtbalon betrof.
Paul McCartney van The Beatles is in de jaren 60 omgekomen bij een auto-ongeluk, en de Hoge Orde was opnieuw beduusd: achter de schermen werd een dubbelganger gerekruteerd zodat de muziekgroep bleef bestaan.
De landing van de Apollo 11 op de maan in 1969 vond plaats, en wat de Orde niet had gedacht, was dat mensen gingen beweren: het is niet echt gebeurd maar opgenomen in een TV studio.

De Hoge Orde zit te dubben waarom het verschijnsel mens een vaccin tegen Mexicaanse griep gebruikt zonder dat dit werkt, maar wel volgens sommigen voorzien is van microscopische nano-chips om mensen voortaan vanuit een kunstmaan te schaduwen.
Toch deed trouwens in 2006 een zogenaamd onafhankelijke organisatie wel degelijk onderzoek. In slechts 1% van de gevallen heeft dat vaccin gewenst effect. Maar niet bij de doelgroep: ouderen.
Vandaar dat er bij de Hoge Orde over wordt gedubd om de stekker maar gewoon uit het project te trekken. Misschien dat het ZichZelf Niet-Begrijpende Zijn in een andere kweekbak nog wel interessantere uitkomsten vertoont. De trend is bizar dus wie weet wordt het dan nog bizarder.
 

In mijn individuele geval begon het ZichZelf Niet-Begrijpende Zijn bij de figuren Sinterklaas en Zwarte Piet.
Eigenlijk interesseerde het me ook geen moer of Sinterklaas wel of niet bestond, als het verhaal maar beleefbaar was. Dus toen mijn moeder in 1955 zei: "Je hoeft vanavond geen sinterklaasliedjes te zingen bij de kachel, want Sinterklaas weet wel dat je vandaag ziek bent," toen vond ik dat echt voortreffelijk georganiseerd. Het leek me kul dat Sinterklaas dit echt wist maar ik speelde dit geloof met genoegen mee.
De volgende avond zat ik na het avondeten dan ook alweer voor de kolenhaard te genieten van mijn lied: "Hoor de wind waait door de bomen".
Dat zong ik ook echt op een flakkerende vlagerige toon. Je hoorde als het ware in dat lied al hoe de wind aan de ramen rukte. Toen ik klaar was moest ik een wortel bietsen voor in mijn schoen want ik vond het een lullige gedachte als Zwarte Piet door de schoorsteen kwam met mijn cadeautjes dat er dan geen snoep in mijn schoen zou liggen voor het arme paard.

En inderdaad werd mijn paradigma zwaar bevestigd toen ik de volgende morgen een roe aantrof, met een brief: "Houd op om elke dag dat meisje van n hoog uit te schelden voor Rot Anneke."
Ik ging er realistisch rekening mee houden dat Zwarte Piet alles zag. Ik stopte daarom met het kunstmatig kwaad maken van mijn broertje omdat ik het zo leuk vond als hij in woedende onmacht expres met zijn voorhoofd tegen de grond en de muur bonkte.
"Ach hij bestaat niet eens!" zei mijn moeder twee jaar later toen ik begon na te denken over hoe een paard op het dak loopt. "Welwaar!" riep ik gebelgd. Zij had ongelijk!
Het begon me te dagen dat de Sinterklaasintocht te Amsterdam, waar kinderen achter dranghekken stonden, maar waar de politie en de burgemeester en talloze andere grote mensen volop aan meewerkte... van A tot Z in scne werd gezet.
Maar bij nader inzien stelde het me aangenaam gerust om te merken dat zoveel belangrijke functionarissen meehielpen het Sinterklaasverhaal echt te doen lijken. Ik besloot daar mijn leven lang graag aan mee te werken. Het leek me een schitterend complot.
Vijf jaar nadien bij het pesten van een klasgenoot hield ik me nog in met het oog op de hel. Weliswaar zag Piet niet alles, maar God wel. Beiden schreven je conduite in een opschrijfboek. Bij de Sint had dit nut. Maar bij God niet. Want God deed het alleen voor zijn vergevingsgezinde eigendunk om te pronken. Dus die schreef het alleen maar op om het weer door te strepen, behalve als je...
Tien jaar na het verlies van mijn Sinterklaasgeloof kon de dominee van de Hervormde Kerk op de categisatie kennismaken met mijn nieuwe levenshouding. Her en der plaatste ik vraagtekens bij de juiste Bijbelvertaling. Dat was ook mijn laatste jaar als meester op de zondagschool omdat ik op de vergadering van leidinggevenden bewijs vroeg voor het bestaan van God.
De ontdekking dat de koningin en de politie en het leger allemaal meededen om dit verhaal echt te doen lijken, gaf mij een ontgoocheld gevoel.

De wetenschappelijke verklaring van de cadeaus in je schoen: Zwarte Piet plaatst die daar.
Deze interpretatie werd later vervangen door een beter paradigma (je ouders deden het).
Dat God niet bestond noopte evenzeer tot een andere verklaring want de vraag bleef: hoe kwam ik nou eigenlijk aan mijn ZichZelf Niet-Begrijpend Zijn?
De oplossing was simpel. Ik keek met een vergrootglas naar een grammofoonplaatje van de Beatles en zag dat de psychische ervaring was vastgelegd in het kronkelen van de groeve. Zo was ook mijn ZichZelf Niet-Begrijpende Zijn stoffelijk opgeslagen in mijn brein!

Met dit paradigma hield ik het weer een jaar of tien uit, maar daarna bekeerde ik me tot het geloof in buitenstoffelijk bestaan. Er was namelijk fijnstoffelijke energie waarmee je je aardse lijf kon verlaten als voertuig voor je psyche.
En wat de dader op zijn kerfstok had bracht hem niet eeuwig in de hel.
Maar je zat nu wel in je maag met zogenoemd karma. Dat was ook een soort hel, maar als je niet meer Rot Anneke riep tegen je vriendin en als je je broer niet meer treiterde, allemaal dingen die feilloos werden waargenomen door je eigen ZichZelf Niet-Begrijpend Zijn, dan kon je dat karma zomaar afbouwen. En dan kreeg je op den duur geen roe meer in je schoen, zeiden de Newage-therapeutes.

Neven en nichten bleven gewoon christelijk dus die konden Jezus Christus voor eens en altijd aan het kruis hun zonden laten uitboeten en die kwamen zo ook voor eeuwig in hemel, terwijl ik cursussen moest volgen in yoga, transcendentale meditatie, vipassana, pranayama, bio-energetica, al zorgde ik daar nooit te veel voor te betalen.

Zo kon ik me gratis laten knuffelen door de knuffel-goeroe Amma. Maar alle waar is naar zijn geld. Geloofsgenoten die zich uit haar armen los moesten maken schreden in tranen van dankbaarheid van haar zijde, lachende en huilende van de Zelfbeaming. Terwijl die 20 seconden aan haar borsten mij echt geen moer maar dan ook echt geen moer gelukzaligheid lieten voelen.

Weer anderen zagen het goddelijke in ene Sai Baba, met oranje jurk en met een donkere krullenbol zo groot als een Helianthus giganteus in de vroege herfst. Die mensen meenden dat Baba omgekeerde regenbogen maakte, de maan van de hemel kon nemen en terugplaatsen en dat hij zijn stijve penis aan studenten kon laten voelen als een vagina.
Ik hield mij voortaan afzijdig van Amma, uit vrees dat die haar vagina aan mij wilde laten voelen en dat dit dan een stijve penis zou zijn.
De Hoge Orde die ons huidige heelal uitprobeert heeft het een beetje hoog in zijn bol, want wie verder kijkt dan zijn neus lang is komt tot een beklemmende constatering.
Nog hoger dan de Hoge Orde zit een God te kijken wat een Hoge Orde precies gaat doen. En die God denkt: "Die Pinokkio's doen hun best niet, wetenschappelijk onderzoek maak je af en elke uitkomst is geldig, niet alleen uitkomsten die je graag wil zien."

Ja jongens en meisjes, de Hoge Orde was immers van plan om de stekker uit het heelal te trekken om nog spannendere effecten te verkrijgen in een andere kweekbak?!
Dan zouden wij met zijn allen zomaar opeens niet meer bestaan! Maar omdat die God ontevreden is over de Hoge Orde wil Hij de stekker uit de Orde trekken.
Alleen wat die God niet weet is dat hij niet de enige God is die wat te vertellen heeft. Er is nog een hogere God en daarvan is die lagere God gewoon een experiment. Want die hogere God wou zien wat een zelfgemaakte God precies ging uitspoken, nou dat zag je dan: die maakte een Hoge Orde die de stekker uit ons heelal wil trekken.
Het is nu alweer dertig jaar na mijn bekering tot mijn laatste geloof en eerlijk gezegd kunnen levensbeschouwelijke vragen en spirituele prietpraat me ook al geen moer meer schelen, maar ik wind me op over Sinterklaas.

Lieve mensen, ooit woonde ik in de trotse stad Amsterdam, waar de hele politiemacht en de burgemeester op de been waren om Sinterklaas te ontvangen, de sacrale figuur die tot ons reisde uit het buitenland.

En kennen we dan niet het verhaal van Sint Hubertus die voor de gein een hert dood wou schieten op Goede Vrijdag in het jaar 683? En wat droeg dat hert tussen zijn gewei waar Sint Hubertus zo van schrok?
Maar dan zou Sint Nicolaas er met zijn mijter uit moeten zien als een ambtenaar van de Gemeente Amsterdam?
Mundus vult decipi, ergo decipiatur.
De wereld wil bedrogen worden, dus wordt zij bedrogen.
Laat staan dat er iets is als een ZichZelf Begrijpend Zijn.
Wim Heins

 

TERUG NAAR DE VORIGE PAGINA