Terug naar de Stiltepagina

STILTE-STOP  EN  LAWAAI-SLAVEN 
te Land, ter Zee en in de Lucht 
REISVERHALEN  ROND  STILTE 

Diep in 2002 kwamen mijn vriendin en ik aan te Brugge, België. Het perron had ruggelingse banken met als leuning een schot vol kunstige ruitjes, die te Amsterdam al lang gesloopt en ondergespoten zouden zijn, door kansloze slachtoffers van schandelijke bezuinigingen op het jeugdwerk.
Van het viersterren Scandic Hotel in het historische stadje verwachtte je dan ook volop beschaving.
Wie schetste mijn gevoelens (ikzelf uiteraard weer alleen) toen daar het ontbijt overgoten bleek te worden met de allerakeligste ettermuziek rondgesproeid door zweren in de zoldering.

Dus dat werd bedelen en zaniken tot de chef de cuisine bij de ober-kelner eindelijk toestemming kreeg om aan de uitknop te draaien. Ook ik als lastminute klant kreeg zo dus viersterren-service!

In Gent staat een eeuwenoude burcht open voor toeristen en op één der meest historische zalen heb ik de suppoost achter zijn tafel gevraagd om zijn pruttelkastje met etherstoring uit te zetten (goed onderbouwd: de puberdrein was in deze zaal een anachronisme, paste niet bij de middeleeuwen!). Omdat het die morgen automatisch aan was gegaan met het dagelijkse inschakelen van de stroom, kon de oudere man die er zat als invaller, de uitknop van het toestelletje niet ontdekken (het was een "Philips Mijn Eerste Radio" model 12 plus). Maar met mijn Einsteiniaanse technische knobbel was ik hem graag van dienst, dus pats: weg was de hitparade.
Wat hem restte was de gekmakende stilte van het graf, terwijl ik opgelaten de intrigerendste zwaarden bezichtigde.


Eind juli 2004 ben ik met mijn vriendin voor het eerst van mijn leven naar Londen geweest. Met de Stena Line catamaran (katapult bijna) die in ruim drieënhalf uur vanuit Hoek van Holland de Noordzee overvliegt. 


Hot item voor mij was uiteraard: kun je deze overtocht doormaken zonder uit je dak te gaan dankzij non-stop, wezenloos cool glasgerinkel en pijnbankgekrijs??

Ja inderdaad. In de vertrekhal word je weliswaar gerustgesteld door een zacht en opgeruimd bedoeld instrumentaal geneurie met hier en daar een slagje ritme tegen de saaiheid (zoïets wat ze twintig jaar geleden in Albert Heijn begonnen te draaien) en uiteraard is het een kwestie van tijd tot je in deze vertrekhal muziek krijgt waar je ook uit je dak mee kan.

Op de boot zelf: in het achtergedeelde kan men verstoken blijven van muzak! Beeldschermen met de hoerige vondsten van reclamejongens flikkeren, maar doen er akoestisch het zwijgen toe.
Bovendien: normaal gesproken kan men op de achtersteven buiten staan! Daar wordt de ziel verheft door zilte natuurwind en door de uitlaatgasjes van nicotineverslaafden. (Proficiat! Zoals het roken in de ban is gestopt moet't ook met lawaai!)

Meer naar het midden van de boot en voorin tracht de company u wel een vrijetijdsbeleving te gunnen door het creëren van een gevarieerde kroeg- en uitgaanssfeer, uiteraard zonder muziek op volwassen niveau maar conform uw ideaalbeeld als stappende prepuber. U kunt naar de film, zuipen of uw geld verpatsen aan een speeltafel, maar voor details moet u maar kijken op www.stenaline.nl

Over Engeland, of hebben we ons ideaalbeeld erop geprojecteerd, zal ik maar eerlijk zijn: de Engelsen zijn in tegenstelling tot de groffe en ordinaire Nederlanders, doodgewoon beschaafd. Communicatief zonder debiel geschreeuw, geen elkaar omverlopen en zelfs geen hooligans.

En denk maar niet dat je naar het Londens Science Museum gelokt wordt door een stereotiep plaatje van een trendpetjochie dat volgens de stereotiepe werftekst "uit zijn dak" moet gaan. Want dat stond op een affiche van het Amsterdamse natuurkundig museum 'Nemo'.
Neen: Engelsen hebben eigenwaarde en geloven dat hetgeen ze te bieden hebben er gewoon mag zijn. Het is er nog Jaren 50. Men gaat geloof ik uit van goede smaak (wat was dit?)
Bijvoorbeeld de "London Eye" is een 135 meter hoog reuzenrad (40 km zicht bovenaan) met 32 gondels waar elk zo'n 10-20 mensen in kunnen.

Voor je instapt word je met reuzenvibrators bevoeld tot blijkt dat je de zware torenhoge constructie inderdaad niet nog hoger de lucht in wil laten vliegen ter meerdere glorie van Allah.


En daarna zit je gedurende de hele rondgang van een halfuur naar het uitzicht te kijken en je verschrikkelijk te vervelen wegens gebrek aan je favoriete hits waar je je dak mee had kunnen gaan.

Het is een attractie zonder luidsprekervuil!

Als jullie nog doorlezen zijn jullie allemaal saaie ouwe knarren die nog niet in euro's denken toch? Nou het reuzenrad kost 40 gulden (ik heb de prijs al verhoogd met de kosten van muzak over vijf jaar of zo).

Hoek van Holland.
De hittegolf dwingt tot zwemmen, maar het etablissement Jan Patat, heeft om te beginnen zulke idiote gettoblasters met dreunterreur op het strand staan, dat je begint te lopen richting naaktstrand.
Logisch ook: op een naaktstrand zitten andere mensen, oudere zielen, die niet meer echt thuis horen op aarde, of hun laatste incarnatie doormaken, en voor hen is dus dat strookje reservaat uitgetrokken, weliswaar afgebakend met waarschuwingsborden, maar het is er toch namelijk omdat we in Nederland immers zo tolerant zijn dat alles moet kunnen?
Wie schetste dan ook mijn verbazing toen wij daar na blote installatie een waarachtige achtergrondstilte gewaar werden, gelardeerd door natuurlijk geruis, met de weldadigheid van ruimte en rust.
En wie schetste mijn verbazing toen het etablissement vlak voorbij de volgende waarschuwingspaal een zo snoeihard en ordinair getetter in de warme windvlagen begon mee te stansen, dat alle nudisten zomaar gratis uit hun dak konden gaan.



Deelgemeente Hoek van Holland
Prins Hendrikstraat 161
Postbus 10, 3150 AA
Telefoon : (0174) 315131
Fax       : (0174) 315101
dghvh @hoekvanholland.rotterdam.nl

 kenmerk

ui051242

Behandeld door

H.Stout

Doorkiesnummer

(0174)315153

Onderwerp
klacht overlast 18 juli 2005

 

Hoek van Holland,
11 augustus 2005

Geachte heer Heins,

Naar aanleiding van de door u geconstateerde geluidsoverlast op 18 juli 2005 kan ik u het volgende meedelen.

De geluidsoverlast is veroorzaakt door een strandpaviljoen. Elke horecagelegenheid mag alleen achtergrondmuziek verzorgen.

De geluidsoverlast waar u op 18 juli mee bent geconfronteerd is niet toegestaan.

Dit is door de politie bevestigd.

De politie heeft het verzoek gedaan om bij herhaling van overlast hen te informeren en het verzoek te doen maatregelen te nemen.

Voor wat betreft uw andere vragen kan ik u garanderen dat wij het uiterste zullen doen Hoek van Holland als badplaats “rustig” te houden.

Met vriendelijke groet,

Portefeuillehouder Bestuurszaken, Economische Ontwikkeling, Toerisme, Werkgelegenheid en Cultuur.

B. Varekamp

 




Mijn vriendin en ik gingen roeien in de Vlietlanden, zeg maar tussen Delft en Vlaardingen.

Wie een vaarbewijsboek heeft kent de verkeersborden te water. Op één hoek stonden maar liefst: verboden voor door spierkracht aangedreven boten, verboden voor zeilboten, verboden voor zeilplanken, verboden voor motorboten. Raadsel: welk voertuig mag dergelijke borden toch nog voorbijvaren? Want volgens mij blijft er niks over. Toch wel: door gettoblasters aangedreven schuiten van Alcoholicus Anonymus.
Dus die tufte daar dan ook vrolijk rond. De ritmische maagstompen droegen kilometers voort en je moest dus lang wachten voor de platbodem vol drankorgels, in deftige slow-motion, zo ver richting einder uit zijn dak was gegaan, dat je meende alleen nog bonkritme te horen uit wind en wegen, of uit je eigen fobische hart.


Wie schetste mijn verbazing toen wij op de hoofdvaart in de verte de boot met deze geestelijk armen opnieuw in onze richting zagen tuffen, voorafgegaan door zijn walm van onwelluidendheid. Mijn vriendin roeide en ik ging al dwars aan de railing zitten. "Dat komt mooi uit, nu kunnen we ze enteren," besloot ik. Geschrokken trok ze aan één roeispaan de boot reeds met de neus opzij.

Gevleugeld uitbroedsel vluchtte aan de oever reeds zijn reservaat in. "Nu neem ik ze te grazen," zei ik. Ze keek beangstigd naar mijn woede. Ik wou ze aanvliegen. Maar het was één tegen tien, plus hun gettoblaster woog een ton, dus ik was niet echt bereid tot een piratentoer. Dan maar kijken of er een dialoog mogelijk was als:
"Luister eens, ik voel me zo beroerd als ik niet kan ontsnappen aan jullie gedreun."
"Nou lul stop dan waterpest in je oren."
"Dat helpt niet want dan hoor ik het nog."
"Ben je soms homo?"
"Die vraag krijg ik nu voor het eerst sinds mijn intake van 1985, en toen was de psycholoog het ook al bijna vergeten. Kun jij genieten van je muziek als je weet dat iemand zich er rot door voelt?"
"Tuurlijk wel."
"Dus daar heb je schijt aan?"



Goed de schuit kwam naderbij en ik begon te schreeuwen: "Stop even, wacht eens, luister eens, ik heb een vraag, stop eens."
Men bleef verpauperd zuipen, dreunen, vaart houden, en maakte gebaartjes van kom eens hier. En ik maakte ook gebaartjes van kom even hier ik moet wat vragen, dus zij staken middelvingers op als teken van geestelijke rijkdom en ik riep weer: "Stop eens luister es."
Het enige wat ze inderdaad vroegen was of ik soms een homo was, volgens mijn vriendin, want ik heb het niet gehoord, anders had ik misschien toch nog gevraagd of ze dan soms voor homo's een uitzondering maakten.

Mijn vriendin vond het volkomen zinloos om zo een benadering te kiezen tegenover zo een groffe energie.
Volgens haar had ik meteen moeten roepen: "Hebben jullie erg last van de stilte hier of valt het wel te verdragen?"

Welke boswachterij, landdrost, hoogheemraad of waterpolitie moet je daar nou over opbellen? 

We brachten de roeiboot terug. Een rotapie van 12 met de gebruikelijke ADHD, plonste toen we aanlegden zodanig stenen te water dat we flink nat werden, namelijk speciaal omdat ik hem op de verkeerde toon gezegd had daarmee te stoppen.
Je moest het juist heel vriendelijk vragen, zei mijn vriendin, dan kon hij het ook niet weigeren.
Ik keek rond naar zijn ouders om te vragen hem alsnog op te voeden, maar die waren in velden noch wegen te bespeuren.
Die dachten natuurlijk: zo'n kind moet lekker uit zijn dak kunnen gaan want de toekomstige ernst des levens is al zwaar genoeg.
(Tekst en foto's: Wim Heins)

Afz.: www.middendelflandvereniging.nl

Geachte heer Heins,
Ook de Midden Delfland Vereniging maakt zich zorgen omtrent de geluidsoverlast, en niet alleen van 'zuipschuiten', in het Midden Delfland gebied.
Wij zijn daarover in gesprek met met de politie.
Voor uw informatie, zowel Natuurmonumenten als het Hoogheemraadschap Delfland houden toezicht in het Vlietlanden gebied. Het HH en de politie hebben de bevoegdheid op te treden bij overtredingen maar alleen de politie kan direct actie nemen bij varen onder invloed. Dit laatste gebeurt ook al. 
Echter de politie en het HH hebben niet altijd mensen op het juiste moment op de juiste plaats. Als vereniging constateren wij dus dat er momenteel niet effectief genoeg opgetreden wordt of kan worden. 
De problematiek staat binnenkort op de agenda van het bestuur van de MD vereniging. We kunnen hier niet op vooruitlopen maar verzekeren u dat het ook onze sterke wens is dat de geluidsoverlast van bijvoorbeeld de zuipschuiten al in de zomer van 2006 aan banden is gelegd.

Met vriendelijke groet. 
Arie van der Kooij
Midden Delfland Vereniging

 

Terug naar de Stiltepagina