Onderdeel van KijkAan.nl

 

AFDELINGEN WAAR DIRECT NAARTOE GEKLIKT KAN:

Liederen van verlangen  - zoals  het  Koffielied.
Geboren worden  -  herken u ook in de kleine Vloek.
Doodgaan
- loop o.a. het risico op Nachtschade.
Sinterklaasgedichten - zoals met de Onbestelde Olielamp.
Nieuwjaar - wordt tevens rustiger via Boeddhistisch Nieuwjaar.
Spirituele benaderingen - zoals de Onvervulbaarheid.
Betovering door vrouwen - bezoek ook de Missie-kerk.
Feminisme, godsdienst en politiek - laat op u inwerken het Nonnenhuis.

 

 

  LIEDEREN VAN VERLANGEN  


OPSPORING VERZOCHT
Ik zal je zoeken in de rotsen, zal je zoeken in het krijt.
Ik zal je zoeken in de dalen, ben je daar soms lieve meid?
Ik zal je zoeken in rivieren, zal je zoeken in de zee;
hoor je naam er altijd ruisen, jij klinkt overal in mee.

Ik zal je zoeken in de storm en zal je zoeken in de nacht,
ik zal je zoeken in de bloemen omdat ik je veral verwacht.
Echt ik voel je in de stilte, in 't geluid van diepe kilte,
zinderend het zwijgen van een wilde macht.

In gesloten bioscopen, uitgerangeerde stellen trein,
zal ik lopen straks en morgen om op zoek naar jou te zijn.
Ik zoek je nagels en je tanden en de vlechten van je haar,
nu en binnenkort en morgen pendelend van jaar tot jaar.

Als het dag wordt en weer morgen kijk ik vluchtig naar je uit,
achtervolgend slechts illusies als weerspiegeld in een ruit.
Want diep verzonken ingebeiteld heb ik rotsvast dit geloofd:
Je bent voor nu, je bent voor altijd uit mijn leven weggeroofd.
Wim Heins

 

 

KOFFIELIED
Hoorngeschal der ketelfluit
rolt een bruine loper uit.
Huisbezoek van morgenrood.
Klapwiekende koffie-dood.
Vul mijn blinde dreven
met uw ontzielde leven!
Goudzwart in de mond,
o zwermt u rustig rond!
Betreed voornaam mijn stede,
van boven tot beneden.
Gij zijt de goudmerk-koning!
Verkies in mij uw woning.
Zo vroeg, wat bent ge lekker,
innerlijke wekker.
Schaduwdampend arbeidsvuur,
opgespoten werkdressuur.
Die trap verdient u na:
geen thee verwekt een wee,
en niemand ziet men blaken,
zoals u dat vermag,
als kroon op het ontwaken.
Wim Heins

 

YESTERDAY
Je zou er uitgesproken tegen zijn, ja faliekant!
Maar toch beantwoord je nog aan mijn hand
als die een honger naar je tracht te stillen.
Voorwaar je zou me daar het liefst om killen.

Maar schattekat je komt in technicolor binnen.
Ik hoor je levendige stem, je prikkelt zinnen.
O ja vind jij dat ik onzedelijk heb gehandeld
als jij in foto-afdruk uit mijn printer wandelt?
Wim Heins

 

WAKKER
De nacht door uwe gunst
ontvangen is weer voorbij.
De ochtend glijdt als brakke
drank naar binnen.
De tram schuurt door de bocht.
Langs loden lasten aan het zwerk
wordt regenval gewrocht.
Een vliegtuig slijpt er
huidverstrakkend door.
Ja de piloot ging hen reeds voor
die straks in banken en fabrieken
de ereplicht vervullen,
en zich gevoeglijk in een
arbeidsethos hullen.
Pim Peins


ERNA
Je was een ader levensvol
en nauw' twee vingers breed.
Zo karig nu de teugelstreng
waaraan je 't bij me deed,
maar waar ik naamloos lusten zal
- mijn makker bovendien -
gaan zoeken als een paria:
Je wil me niet meer zien.
Wim Heins


MIAUW MIAUW

Metronoom, hakt de stroom, jaknikker,
neeknikker, klepel, knikt, schudt, ja, nee,
bloed in ritme, deint, mee, gloed van zon
is macht aan stuur maar stuurs
beschaduwt herfst, nacht, stoet, tijd;
geduld is stemvork, hooi, strijd.

Diadeem voor jou, en brood in mand.
Diamant is rood, verscheurt vaneen.
Miauw miauw, ach doet het au.
Steen, bikkel, klokketik, verdeelde zijn,
lijd je, mee, als ik stik, miauw, miauw.
Lente, zomer, herfst, pijn.
Wim Heins

 


NOUS VERRONS
Paris, 1810.

Le pass n'est rien dans la vie,
Et le prsent est moins encor:
C'est l'avenir qu'on se fie
Pour nous donner joie et trsor.
Tout mortel, dans ses voeux, devance
Cet avenir o nous courons;
Le bonheur est en esprance,
On vit en disant: 'Nous verrons'.

'Nous verrons' est un mot magique
Qui sert dans tous les cas fcheux.
Nous verrons, dit le politique;
Nous verrons, dit le malheureux.
Les grands hommes de nos gazettes,
Les rois du jour, les fanfarons,
Les faux amis et les coquettes,
Tout cela vous dit: 'Nous verrons'.

Chateaubriand (1768-1848)



Vertaling:
WIJ ZULLEN ZIEN

Het verleden is niets:
biedt het leven geen kracht,
wijl het heden zichzelve bederft.
De verte is waar de mens verwacht
dat hij vreugde en voorspoed verwerft.
Je bundelt als sterveling je dromen
op de toekomst waarnaar je streeft.
Je hoopt dr tot vervulling te komen,
dus is 't motto waaronder je leeft:
we zullen zien.

Een wapenspreuk en een repliek
die overal uitkomst biedt:
als dooddoener in de politiek,
als houvast voor wie 't niet meer zo ziet.
In de bonte rij die voorwaarts gaat
varen de hufter en de held van de dag,
de behaagzieke vrouw en de krantenmagnaat
onder n en dezelfde vlag: we zullen zien.

Pim Peins (1950-2013)




  GEBOREN WORDEN  

 

DE BABYWAGEN
Het zwanger worden wilde nimmer lukken dus nu bezorgt ze huis aan huis de krant, reclamestukken,
in haar voorbarig aangekochte babywagen die louter pennenvruchten maar nooit die van haar eigen schoot zal dragen.
Wim Heins

 

VOOR AL WIE MOET BEVALLEN

Jarig voor de eerste keer,
doet misschien wel danig zeer.
Toch je krijgt al een cadeau.
Welk?? Dat raad je vast niet z.

De werkelijkheid is soms te waar.
En dan vis je er maar naar...:
Op je eerste verjaardagsfeest
krijg je een lijf en word je een beest.

Mijn wens nog vrdat het er is:
Klapwiek uit, word vogel, vis!
Wim Heins


SCHRIKBARENDE GETALLEN

Schrik maar flink van die decennia.
Tien jaar een vier achter je personage
dat achtervolgt je net zoals chlamydia.
't Is regelrechte sabotage van de tijd.
Ik maak gebruik van de gelegenheid:
bedenk er zijn ook ergere getallen.
Bijvoorbeeld in de volgende gevallen.

Ontdooi een stuk of wat kalkoenen.
Kijk later op de weegschaal om te zien
hoe consequent je dan bent aangevallen.
Dan snak je naar een stuk of tien
tot sport geneigde Niky-schoenen.
Ach meid denk jij maar bij je eigen:
die 40 hoef je heus niet te verzwijgen.

Hou voor je collega's wel onder de paraplu
de 40 boven 100, ik bedoel in jouw IQ.
Wim Heins

 

 


 

 

EMIGRATIE NAAR
NIEUW-ZEELAND

Wat zullen zij vloeien
als tranen niet drogen
hoe mail ook zal bloeien:
je dochter vervlogen.

Massief en massaal
onder wouden en schaal
achter 't bloed der vulkaan
zal je kind daar dan staan

met haar hakken gekeerd
naar wie haar zo vereert
uit het bloed van je schoot
zo ver heen als de dood.

Het noodlot zo grillig
aan de hand wie gewillig
de stroom laat beschikken
sleurt mee en laat stikken.

Pim Peins

 

 

VLOEK
De douw ligt op het veld.
Nog dreigt geen doodsgeweld.
Het jong is pas van stal.
Doch draagt zijn doodskop al.
Wim Heins

 

MUZIEKFOLTER
De Dood is minder erg dan Popmuziek.
Van kogels word je niet zo geestesziek.
Want als je voor de lopen staat
en als de commandant roept: VUUR!
weet je meteen hoe of het met je leven staat
voorbij de miezerij der popcultuur.

 


 



  DOOD GAAN  


SOLDATENLEVEN 

Hij was een fier cavalerist.
De dienst beviel hem wel.
Hij maakte grappen bij de vleet
en vrijde naturel.
Lichtvaardig trouwde hij een wicht.
Toen was zijn strijd beslecht.
Een allertreurigst levenslot
heeft hem nadien geknecht.
Hij zat zo gaarne in de krant.
Maar hoorde aan haar stappen:
dit wordt de ramen lappen.
Ze trok het leesvoer uit zijn hand.
"Je had me toch beloofd de uien
te gaan snijden!"
Zijn zucht klonk deze maal wel lang.
Een traan verdwaalde op zijn wang
terwijl de dood hen scheidde.
Wim Heins

 

 

DE ONVOLTOOIDE

Hij blies de laatste adem uit.
Het bloed kwam uit zijn mond.
De mensen maakten om hem heen
de kring in no time rond.
Maar de politie riep:
Er wordt hier heus geen
voorstelling gegeven.
Een vrouwtje kraste toen:
En als de dood niets voorstelt wat
betekent dan, agent, het leven??
Wim Heins

 

 

NACHTSCHADE
De
hond die
's nachts niet zwijgt
vindt een gewisse dood.
Gewaarborgd recht van al wat hijgt:
het binnengaan tot deze stille schoot.

Wie buiten 's nachts tot echo's blaft
wordt uitgeleid en afgestraft en
eer bewezen met schalmijgeproest.
Nog galmt zijn laatste bulderhoest
zinledig op of met hetzelfde schot zijn
kinnebak en schedeldak verwoest.

Als dan de nacht zich in roerloosheid wast
verlangt en flirt zij naar een dode gast.
Die komt gestorven op haar af,
de staart tussen de poten.
Geluiden maken zij niet vuil
en zwijgen als het graf.

Zo hachelijk loopt dus voor
wie 's nachts niet zwijgt
maar kwispelstaart en
blaft het
leven
af.

Wim Heins

 

 

 

 

NAJAARSWENKEN
Een geest ontglipt zijn stoffelijke rem.
Een luidklok dan verheft, verspreidt haar stem.
De klepel, galm na galm als tong van ene dood
die kalm zich tot het bot laat zinken,
zegt aan en doet weerklinken de tijding
van het gaan die een gencarneerde wacht.

Zo is mijn wortel hard wanneer zij zacht
mijn gretigheid in liefde laaft.
Maar dof, gedemoraliseerd, als antwoord op
hardvochtig tegendeel, verblindend koude rots.
Nee gloeiend is een staaf banket van trots
met ingenomen bakkerspersoneel.

Kruisig nooit jouw hart of schoot
met een te vroeg gestorven dood.
Verleid de levenslust door elke list.
Zo springt eerst dn de doodsklok aan
wanneer jouw stofkleedje al rust
in ene kist.
Wim Heins

 


OPGELUCHT
Als uw bestaan bezoeking vormt,
doodsdrift door uw hersens stormt,
weet dan altijd er is En,
die in u niet meer ziet dan been.
Ik maak u daar attent nu op.
Diegene namelijk, is de strop.

 

 

 

 


 

 

 

  SINTERKLAASGEDICHTEN  




DECEMBER DREIGT
Maak geen gedichten bij geschenken.
Kies cadeaus bij gratis rijmen:
 

RAMENZEMER
Ik ben de onverbiddelijke hater
van alle territorium met water.
Mijn oorlog tegen dat vervloeiend element
is van een properheid die geen genade kent.
 

CAKEVORM
Ik ben de bakvorm van het leven:
al waar ik greep op krijg wordt
onverbiddelijk een vorm gegeven.
Maar mij ontbreekt de heerschappij
over de inhoud van de vorm in mij.


SCHAAR
Met milde punt en scherpe poot
scheid ik de ziekte van het leven;
het leven zelf verlos ik van de dood.
Bij mij geen eeuwig samenkleven.
Zodra ik binnenrijd ben ik de krab
met scharen van de tijd en scheid.
 

ZEEF
Talloos als de sterren en de golven
bied ik mijn mazen aan de waterwet.
Hemelbrekend brakend kletsnat en bedolven
wordt alles waar je mij maar boven zet.
 

GROEILAMP EN SPAARLAMP
Zo lang ik leef gebruik ik elektronen
om de atomen aan te slaan
en in een stroom ontelbare fotonen
laat ik mijn licht geboren gaan.
 

ALCOHOL
Eeuwen verborgen in het plantenleven
werd ik als flessengeest geopenbaard:
geboorterecht, onstuitbaar streven, is
ongebreideld naar het brein te stijgen.
Zin des levens wordt dan mij er uit te krijgen
voor al wie lurkt: had mij dan niet ontkurkt!
 

 

SACHARINE BEESTEN

De einder heeft van zonnegloed
een barstensvolle pens,
legt daarom een politieklauw
op 's werelds cameralens.
De Sint is ook gekomen
van verre over zee.
De wind daalt door de bomen,
de avond waait gedwee.
Jouw naam ruist langs de wolken
en fluisterkwelt mijn brein
met de martelmare
dat hij in jou kan zijn!
O Piet schenk hem een arsenaal
van lelieblanke dolken.
Laat dompelborend vlijmenstaal
luid zingen door zijn hart.
Zodat hij niet de koek bekomt
al krijg ik toch de gard.
Wim Heins

 

KOSMISCH OVERLEG
(Sinterklaasgedicht: vul op de kruisjes het cadeau in)

Ik kwam laatst op een wandeling
pardoes langs het heelal.
Ik dacht aan sex en liep te dromen
en wou al verdergaan, maar God riep
uit Zijn hemel, met luide stem
mij aan:
'Hee joh! Het loont de moeite hoor
om even stil te staan in plaats van
aan het hele Al pardoes voorbij te gaan!'

Mijn luie geestdynamisch veld
werd thans wat sterker afgesteld.
De klonten van gedachten,
de beelden van versmachten,
de paarden van mijn dromen,
de spoken en fantomen,
de Paashaas en het Edelhert:
ze kregen allemaal zo'n pret.

Ze plonsden naar de waterval,
belandden daarmee in 't heelal
en riepen toen in koor:
'Een xxxxxxxxxxxxxxxx,
dat moet het worden hoor!'
Men zegt nu allen: 'Hier,
ontdoe het van papier.'

Sint & Piet

 


ONBESTELDE OLIELAMP

Ik heb de Stoomboot terug gemist als zijnde Zwarte Piet.
Maar in dit allochtonenlandje stoort dat namelijk niet.
Madrid laat weten: doe zolang maar achterstallig onderhoud.
Ook dit jaar ging een percentage schoorsteendroppings fout.

Chief zegt: een lamp hoort tot de betere symbolen; wring hem
naar binnen aan de zelfkant want ze stoken daar geen kolen.
En Chief is van opinie dat een lichtsymbool jou raakt
omdat't jouw geloofsgevoel concreet en tastbaar maakt.

Moge dan op dit late uur temidden van het vagevuur
der koudlichtsnuisterijen dit vlammetje gedijen.
Ontstoken klinkt het op en straalt met eigen stem
geworteld op een glazen steel die tevens dient als rem:

In onbalans riskeert dit licht een teugelloze kracht.
De diepte harer wezensbron omsluit onstuitb're macht.
Betekent: speel gerust met vuur maar doe het meer bewust.
Dat wou de Chief dat ik je zei: zlang blijft't een lust.

Je krijgt dit stukgoed thuisbezorgd vanwege goeie werken.
Daarnaast moeten er streken zijn die wij niet kunnen merken.
Vandaar ons nieuwe strafsysteem voor mogelijk foute daden.
Jouw straf is dat je deze keer, je naam zal moeten raden.

Zwarte Piet

 


  OUD & NIEUW 

 

  NIEUWJAAR  

De Kerst gedenk ik nooit in mijn nieuwjaarsgebeden,
want die komt toch wel, tenzij zwart, wit naar beneden.
Okee akkoord, voor wie 't verwachten, hier dan alsnog
met terugwerkende krachten: geplukte dagen toegewenst
benevens de kerstnachten.
Maar met het schaakbord van het aangrenzende jaar
zijn u en ik voorlopig nog niet klaar.
Ja, schaak waar grijpbaar het geluk een keer of wat.
De kunst bestaat uit toehappen op grond van pijnloos
kiezen.
Zet men daarbij het ongeluk nou ook bepaald niet mat,
dan kan men altijd 't spel beindigen in remise...
Wim Heins



 

BOEDDHISTISCH NIEUWJAAR

Heb jij dit rampjaar vol verdriet
en bitterbrak van pijn k met een
onwijs harde trap boven zijn dijen
gezegd om op te donderen?
Althans naar het verschiet je hand uit
laten glijen? Weer vrij voor wonderen?

O werd't nieuwe jaar nu eens patates frites mt:
een moederborst die voedt met ht.
't Grote Het met mayonaise!
Dus ht Het en mt Met!

Een droom die het ontwaken overschrijdt
wint daardoor juist aan eigenheid:
Een koets die door rood stoplicht rijdt
plaatst zich juist z in eigen tijd.

Zeg dan op Oudejaar geen: amen.
Maar: Alsjeblieft geef nog wat rek!
Lief jaar ik vond het echt TE GEK
zo samen!
Wim Heins



UITZAMELING

De eerste knal, de eerste knal
is voor het hele dorp.
Ik ben per slot, ik ben per slot
mijn ouders fraaiste worp.

De tweede knal, de tweede worp
is voor de hele straat,
zodat een ieder weten zal
waar geld te veel voor staat.

De worp de knal de worp de knal
is voor de vette troep.
Want zo geef je signalen af
van stoer zijn in de groep.

De vierde knal de vierde knal
is voor het dierenleven.
Ik heb er immers maling aan
hoe dieren dagen beven.

De vijfde knal de vijfde knal
dient om u uit te roken.
Want thuis heb ik zoveel geleerd
mijn poen er door te stoken.

Wim Heins

 

 

 

 

 

 

  SPIRITUELE BENADERINGEN  

DE PONTONBRUG

Op de pontonbrug des levens
drijft ons steeds dezelfde dorst.
Noch zomerzweet noch wintervorst
kunnen ons het water geven
dat als een zachte moederborst
daarentegen ingetogen
van zichzelve volgezogen
dag en nacht
op ons verlangen wacht.
Wim Heins


NONNENSEX

Het vrije uur gaat nu beginnen
in het krasse kerkhof binnen.
Trillend tasten blauwgebeden handen
in trommels zachte koek
en in het bijbelboek
mag men naar eigen keuze lezen.
Reeds wordt de avondvlag gehesen.
Clivia probeert met woelen en met draaien
een holle honger weg te vagen onder in haar maag.
Dan grist ze driftig naar omlaag!
Begint te worst'len en te maaien
maar 't blijft versmachten
in zwart onwetend wachten.
Ze licht vergeefs te hijgen.
NON is ze en JA kan ze niet krijgen.
Wim Heins


VER (HEEN)
Alleen met kilo's zitvlees
raak ik zo ver als Gij.
Mijn kunnen op bewustzijnspeil
is lang nog niet zo vrij.

Slechts met heel veel devotie
word ik een vromer slag
en maak van held're dromen
zo nu en dan gewag!

Het zal nog jren vergen.
Er ligt nog stress bij bergen
van bitt're rijstebrij.

Voordat ik op het zonnestrand
gelegen aan Luilekkerland
zo ver zal zijn als Mij!
Wim Heins


HEMELBLISS
In de hemel hoef je je fiets niet vast te ketenen
vermits daar alle uitgeselecteerde ingezetenen
verlost als lekke banden zijn van criminaliteit,
dit als gevolg van ongelimiteerde zaligheid.
Wim Heins

 

 

ONVERVULBAARHEID

Wat and'ren altijd in zich dragen
blijft mijn gevoel met zwijgen vragen.
't Is pijnloos uit me weggesneden
ver in mijn hulpeloos verleden.
Bij alles wat ik voel en zeg
blijft deze waarde uit me weg.

En in de stilte na het jachten
bij het zwijgen van de machten,
ontwaken zachte krachten.
Zij wenken de gedachten,
verleiden tot verwachten
en dreigen met versmachten.
Wim Heins


 

 


  EENVOUDIG  LANDLEVEN  

 

MELKUNIE

De haan begint te wippen
bovenop de kippen.
De geiten aan de touwen
beginnen gras te kauwen.
De kater neemt de poes.
De knecht die neemt een douche.
De zoon die pakt de meid
en gaat aan het ontbijt.
De dochter die heeft dijen
als witbazalten keien.
De boer die neemt de vrouw,
hij lijkt wel een karbouw.
De koeien in de wei,
die loeien: "Melk Mij!"
Wim Heins


VLOEK
De douw ligt op het veld.
Nog dreigt geen doodsgeweld.
Het jong is pas van stal.
Doch draagt zijn doodskop al.
Wim Heins

 

DE NACHT GENAAKT
Een hoeve met een strooien dak,
een weide vol met koeienkak.
Stieren loeien in het land,
oranje kleurt de zon het zand.

Kippen zoeken reeds de ren,
er klinkt geborrel in de ven.
Kikkerstemmen klinken zacht,
klagend houdt een hond de wacht.

Schaduwen vallen op de brug,
een wagen rolt door het gehucht.
De zachte handen van de nacht,
een berenvel, een schapenvacht.
Wim Heins

 

  BETOVERING  DOOR  VROUWEN  

 

EEN JARIGE VRAUW

Ik ben niet ontwikkelt,
verlicht of vernikkelt,
hep geen tienen voor taal.
Maar eenmaal geprikkelt
ontrol ik de tuinslang
en spuit ik een straal.
De bijen die soemen,
de bloemen die bloejen,
die pluk ik voor jouw.
Want ja wat ik wl kan
is ruiken en raden
langs struiken en paden
een jarige vrauw!

Pim Peins

 

 Voor Haar 

Aan de overzij, het water gaat tekeer,
als is het maar vijf meter diep het meer,
doet zij streeltje streeltje bij me nu alweer
met haar astraal gewaad van duister weten?

Ze buigt toch niet haar hoofd tot me om te verhelen
als bij neergeslagen blik na leggen van een krans
dat tranen uit haar ogen al haar wangen strelen
als paardebloemenpluizen verwaaiend in cadans?

Ach nee de duisternis bij mij vervult haar ziel met rust.
Het liefdesmeisje verlangt niet bij een rode lamp gekust.
Illuminatielichten klikken uit; kussen gaat donker door!
En heel misschien doet als een gunst haar tong zich voor.

Ze krijgt de geest en als een zeldzaam dier bij nacht
komt onverwacht en ijdel zacht met warme kracht
de lingua, kattenrug gewillig, schuw, met ceremonie,
En legt zich ook weer luw te rusten in haar yoni.
Wim H.

 

BETAALDE LIEFDE

Wat heb je toch een stootkussende weelde
van jonggewassen volgerijpte meisjesborsten.
Net of de Schepper toen hij je penseelde
twee broeierige warme tranen op je morste.

Ik kan in jou een grafisch silhouet ontwaren:
de curve van een wetenschappelijk model.
Daarin bewijzen zich zo wonderwel jouw dalen:
te bergen rijst mijn hart ervan - mijn snaren.

Je doet alsof je niet gelooft hoe of ik voor je smelt.
Ik ga in jou met liefde, maar jij doet het voor geld.
Voel jij je in je dal van eigendunk zo minderwaardig?

Maar eenmaal uitbetaald vind je jezelf weer aardig.
De wereld is vol wanbegrip, vol scheiding, pijn, geweld.
Maar ik doe het uit liefde: ik geef je daarvoor geld.

Wim Heins

 



 

 

NAAR DE MISSIE-KERK ??

O schone schat met zachte huid,
wijk toch niet voor die angsten uit.
En zoek geen heil in kerkgewelf.
Zoek mij, ik hir ben Gode Zelf!
Oh steek mij toe uw blanke wang:
mijn kus komt snel en duurt heel lang.
Wees voor de kerkmoraal beducht
want dat geloof maakt pisang slap!
Geniet van tropisch wortelsap en
kom tot mij en waag mijn vrucht.
Ervaar als die naar binnen glijdt
de ware bliss en zaligheid!
Pim Peins

 


 

ANNA  LIZA

Je handschrift is een talloos meer,
de golven gaan en komen weer.
Je letters zijn een wiegelied,
je komt terug; verlaat me niet.

Zo ben je ook een speelse meid:
Heel vindingrijk met kleur en krijt,
waarbij behalve in dat kind
je in een lady je bevindt.

Zo lichtgeraakt voor liefdesteken:
ballorigheid laat zich verbreken.
Je golfslag telkenmaal verstoven...
Je hart ontbloot en laat zich roven!

Gekust zo duizendvoudig lief
word jij dus niet verdacht als dief
hoewel de bij die honing haalt
jou met zijn angel uitbetaalt.

Wim Heins

 

 

 

 

HAAR
Je haren zijn van Simson uit de Bijbel:
je vlecht staat voor het eigenwijze kind
en voor de stekelige rozendoornen heibel
die licht ontstaat als iets jou minder zint.

Maak je ze los dan word je plots van zij
gelijk een vederlicht gordijn zo vrij
als halmen, nimfen, wieren op de deining.
Lieftallig ben je dan als een verschijning!
Wim Heins

 

 

 

 

ABSENT
Het vosje heeft de school verzuimd
want tijd die hij had ingeruimd om
met de lesstof bij te blijven - besteed
om een lichtzinnig rijm te schrijven:

Ik ben een oude vrouwengek.
Dat geef ik op een briefje.
Ik hoef alleen je jawoord maar
dan ben je al mijn liefje.
Wim Heins

 


LICHT
Mijn lach naar jou komt uit
Het Niets.
Zodat ik denk: Betrft dit
Iets?
Nee 't is alleen maar een
Gevoel.
Het is een lachen zonder
Doel.
 Wim Heins

 

 

 

 

SOLLICITATIE-SONNET
Ja ik kan u open krijgen
en u aan mijn sabel rijgen
en ik kan, u zegt het, dichten:
als een vredesfakkel lichten.

Ja dat klopt: gediplomeerd,
dus voelt u zich gerust vereerd.
Dit is mijn aanbevelingslied:
neem mij aan maar graag of niet.

En wat ik uitvreet in een gat
daar spint u garen bij als wat
want dat zet zoden aan de dijk.

Dus rekent u zich nou maar rijk:
Geef op die aanstellingsberichten,
dan kom ik langs om u te dichten.
Wim Heins




FLITSLICHT EN RODE OGEN

 Rode ogen staan je schattig:
jou maakt het totaal niet kattig.
Omdat je mond ook rossig zag!
Even blozend was je lach.
 
Verraderlijk verschijnt de duivel
of een bloeddoorlopen stier
temidden van de witte zuivel
in een flits van mens en dier.
 
Maar als in jou mijn licht zich vlijde
werd jij purper als de heide.
Want het vlies waarop ik viel
was gekleurspoeld door je ziel.
Wim Heins
 
 
 
 
 
DE SCOOTERJUF 1957
(1e klas lagere school)

Ik heb er niet bepaaldelijk geleden
onder eventuele al te christelijke zeden.
Geloofsabsurditeit kon ik gedogen
want miste alle kritische vermogen.

Na het eten "wel moge het u bekomen"
vulde ik aan met "zeggen alle vromen".
Ik dacht dat grote mensen samenzworen en
dat je tegen wil en dank hun ware leer moest horen.

Wat een aha-belevenis dat juffrouw Vreeken
als fluisterende vorm van normen breken
mij in lege klas, bekende dat de meester Tjeukerplas
van gymnastiek een echte Friese driftkop was.

Zij reed al scooter en voerde amicale zeden.
Tot meer dan dat ze mij daarop heeft rondgereden
(ik voelde een raket al toerde zij ook zo zacht)
heb ik de intimiteit met haar natuurlijk niet gebracht.

Sterker, erger: ik ben haar uit het oog verloren.
Naar ik vermoed kon ik haar ook niet zo bekoren
dat haar een paar jaar later bijster bijstond wie ik was.

De sterveling, psalm 103, zijn dagen zijn als gras.
De veldbloem wordt verdelgd als stormen loeien.
Maar wat in mij gebrandmerkt staat valt nimmer uit te roeien.

Wim Heins
 



  FEMINISME, GODSDIENST EN POLITIEK  

MEISJESFILOSOFEN

Meisjesfilosofen?
Die hebben nooit bestaan
- waar ook tegenwoordig vrouwen
door voor willen gaan.
Filosofie is mannentaal
zoals blijkt uit dit verhaal.

Het "alles stroomt" van Herakleitos
was zeg maar "anaal gefixeerd".
Hij stierf toen hij zichzelf
met koeienkak had ingesmeerd.

Wie maakte zijn vrouw tot een Xantippe
door elke afwas te ontglippen
omdat hij "na moest denken"?
Hij liet zich ook vergift inschenken
uit een aarden fles.
De naam was Sokrates.

Plato keek wel neer op vrouwen
maar bezorgde ze geen last,
want we moeten wel bedenken:
deze man was pederast.

Is eten al je lust en leven
- ga je heel veel overgeven.
Epicurus moest dit leren
ondanks alle filosoferen
over het Genot.

Uit geloof in God, en Bijbel,
beschouwde Van Aquino
elke vrouw als Heibel:
"Een vrouw dat is een ding,
waar 't nageslacht niet zonder kan.
Maar verder is de vrouw niet meer
dan een mislukte man."

Wie bond zichzelf een riem met prikkels om?
Pascal, bekeerd tot Masochistendom.
Leibniz was een pyromaan:
Hij drong op spuitbelasting aan!

Schopenhauers affectieve boedel
besloeg alleen een afgedragen poedel.
Hij vond het "onesthetische geslacht"
stupide.
En meisje sloeg hij echt waar invalide.

De stopwoorden van Wittgenstein
liggen in heel and're lijn;
in redes waarschuwde hij sec:
"Let niet op mij, want ik ben gek."
Zijn bed was een gereedschapskist
en filosoferen over Myst
zag Wittgenstein als frasen rijgen.
Over de ondenkbaarheid
- daarover moest je zwijgen.
Misschien de enige mannengeest
die waarlijk wijsgeer is geweest.

Of was dat toch de Maharishi
die hier alom wordt vereerd?
Die past weer niet in de historie
omdat hij niet is gedateerd.

En meisjesfilosofen?
Die hebben nooit bestaan.
Het is een vrouw haar eer te n,
voor zoets door te gaan.
Zij is al Sofia.
Wim Heins



 



RECHT TOE RECHT AAN

De aanrecht is ook jullie plicht!
Wij willen niet terzijde staan als
paladijn, bewonderend en lief.
Dat drijft ons in het defensief!

Erken ons, wij zijn ook briljant.
Dan staan wij aan elkanders kant!
Het is ontluisterend en flauw ons
heimelijk te zien als domme pauw.

Juwelen kunnen edoch niet verhelen:
"De vaat staat op de aanrecht, schat."
En dt gaat ons te veel vervelen.

Ach deden mannen niet zo wijs en
ook niet altijd maar zo stoer, wat
werd het dan een tof gezellig paradijs!
Wim Heins

 



 


TURELUUR

Ik ben de Tureluur!
Mijn speeksel smaakt naar vuur.
Mijn haren zijn een zegen,
zo vruchtbaar als de regen.
Ik spreek in duizend talen
en kijk met laserstralen
van kolkend antraciet
zodat al wie mij ziet
beseft voor lange duur:
Ik ben de Tureluur.

Er is een kleine zonde,
een heuse stoutigheid.
'k Weerspiegel onomwonden
wat voor mijn wielen rijdt.
Bent u een zure regen,
kom dan een gluiperd tegen.
Maar is uw gloed als vuur,
herken dan in mijn wezen
zowaar de Tureluur!
Wim Heins

 

 


HET NONNENHUIS

 

HET NONNENHUIS

DE ZON - een spuitbus bloed, verstuift nog snel wat avondgloed over de puimsteen walletjes van het nonnenhuis.
Het vrije uur gaat nu beginnen in het krasse kerkhof binnen:
trillend tasten blauwgebeden handen in trommels zachte koek en in het bijbelboek mag men naar eigen keuze lezen.
Reeds wordt de avondvlag gehezen en kunnen boeteplicht en 't schrijnen van de knien een paar uur in een doffe slaap worden verlicht.
Twee botergele nonnen tieren van de leut in 't waslokaal. Ze spatten elkaar nat. Drie and'ren staan te brazen in 't ballustradepad.
Uit de WC-deur zwalpt een oude-vrouwengeur in 't rond. 't Is elke dag hetzelfde gezeur: wie stopt vanavond zuster Clivia het klysma in d'r kont?? Ze wacht desnoods de hele nacht, blijft koppig waken; je hoort haar piepende schoenen dan wel uren lang over de houten planken kraken...
Nog klappen enk'le deuren op de overloop.
WC's blijven nog zeuren.
Door open ramen komen muggen en geruchten de cellen binnen zoals het slijpend zuchten van een verre trein... of het schamper kopergeel getok der stuifmeelloze stamper in de kerkklok.
Clivia probeert met woelen en met draaien een holle honger weg te vagen onder in haar maag. Dan grist ze driftig naar omlaag!
Begint te worst'len en te maaien, maar 't blijft versmachten in zwart onwetend wachten want in een nonnenkruis daar zit geen vagina maar wel een zogenaamde golgotha.
Sint Schaamluis hangt daar aan het kruis.
Ze ligt vergeefs te hijgen:
NON is ze, en JA kan ze niet krijgen.
Wanneer de laatste autolampenschijnsels langs de muren zijn gegleden, hebben de meeste nonnen 't bewuste schapentellen en 't momp'len van gebeden opgegeven en komt er een meer )onbewuste beeldenstroom tot leven.
Stuwende onvervulbaarheid doolt door hun vroege slaap. O Heer, alweer een schaap - of nee - 't is God in schapenvacht vermomd als Zwarte Piet bij nacht.
Hij draagt een strenge donder, een knuppel en een wapenvlag, drie boeken over hellestraf: daar kan-Ie als verlosser uiteraard niet zonder.
Clivia ziet'M zelfs met beide armen schuin naar boven in de rondte hinken. Hete haat komt stinken uit zijn strot.
Officieel hangt namelijk God, de Luis, al twintig eeuwen van zichzelve te verlossen aan zijn eigen kruis.
't Wordt tijd dat ook in 't nonnenhuis de wetenschap onthult waar werkelijk de Rat in al die eeuwen vastgezogen zat en dat de verloskundige hem bij zijn kladden vat.
Wanneer uit golgotha de oude parasiet is weggenomen dan hangt de krampenkoning kronk'lend in de tang, en kan het heldere levenslicht de vagina in stromen.
Dan is de Herfstdespoot geveld en is zijn winter uitgekweld en wordt weer door de Algodin het evenwicht hersteld.
WIM HEINS

 

 

 

KAT IN DE ZAK

Als dieren-lobby-overdrijver
had ik ooit een kattenboot.
Nergens daar ontbrak mijn ijver
voor die katten in hun nood.

Onder luide gidsvertaling
uit de rondvaartboot langzij
keek men naar de ademhaling
van de kudde van dichtbij.

Ja het werd een ware handel
voor de katten-santekraam bij
die katten aan de wandel voor
het kattenbotenraam.

Beestjes kwamen, niet te ramen
of ze werden aangebracht.
Vonden ongeacht hun kleurtje
knuffelplekjes dag en nacht.

Bustoeristen namen foto's,
(snapten echt niet hoe dat kan
tussen de geparkeerde auto's)
om te pronken in Japan.

Nou kom op, ik kom ter zake.
Toen kat 100 binnen was
zag ik een onheilspellend rake
binnensijpelende plas.

Sodeju de boot ging kraken.
Al die katten mauwen, braken.
Dus toen zette ik een bord:
"VOL - CAPACITEITSTEKORT"

Dagjesmensen en toeristen,
rondvaartboot en touringcar,
lieten zich niet zomaar kisten,
duldden geen geharrewar!

Folders, gidsen, stewardessen
zouden die je zomaar flessen?
Schande dat zo'n opvangboot,
ook al hing die uit het lood,

dat men daar betreurenswaardig
mensonterend noemenswaardig
zomaar katten weg ging zetten
ja die beestjes buitensloot?!