ENKELE ITEMS:
Programma Grafocom starten
Inleiding Grafologie
Grafocom gebruiken
Printen vanaf Windows XP
uit een MSDOS-programma
Guru Maharishi Mahesh Yogi
Simon Vinkenoog
Prins Bernhard

LOGO VOOR DOWNLOADEN PROGRAMMA "GRAFOCOM"Wat is grafologie en hoe werkt het programma voor de PC onder MS-DOS en WINDOWS?

Door te klikken op het logo hiernaast kunt gratis het programma Grafocom binnenhalen, compleet met tekst en uitleg voor installatie. Na klikken aanvinken: "Dit bestand op schijf opslaan" (downloaden). Het is een zichzelf uitpakkend (self-extracting) bestand (EXE-file). Als het op uw vaste schijf staat klikt u erop en dan pakt het pakket zichzelf uit. Passeer waarschuwingen over mogelijke illegaliteit daarbij kalm. Laat de uitgepakte files naar een lege map gaan op uw vaste schijf.

U kunt nu ook meteen even Grafocom online starten om te kijken hoe het eruit ziet. Kies dan NIET voor "Dit bestand op schijf opslaan" (annuleer downloaden), maar vink aan: "Starten vanaf de huidige locatie" (of "Openen", RUN). Misschien krijgt u eerst waarschuwingen tegen het direct runnen van een uitvoerbaar programma, maar trek u daar niets van aan, cancel dat, en kies voor Run. Het werkt ook onder Windows XP. Als uw beveiliging zo streng staat afgesteld dat het programma niet wil starten, dan kunt u het ook downloaden, en vanaf uw computer starten (alleen om een indruk te krijgen, het volledige pakket downloaden bovenaan deze pagina).

START GRAFOCOM



WAT DOET GRAFOCOM?

De uitleg hieronder komt grotendeels uit de toelichting die als tekstbestand wordt meegeleverd met elke Grafocom in het eerstgenoemde EXE-pakket.

Het programma scant niet zelf schriftkenmerken of zo en fabriceert evenmin automatisch een karakterbeschrijving maar stelt interactief alle gebruikelijke vragen van de orthodoxe grafoloog over te onderzoeken handschrift en sorteert vervolgens karaktertrekken (psychismen) uit die volgens de klassieke handschriftkunde MOGELIJK van toepassing zijn.
Als zodanig faciliteert Grafocom een conventionele grafologische analyse door alle denkbare grafismen (schriftkenmerken) te inventariseren en zoekt daar dus ook de psychismen bij tot op het punt waar dit ook zonder computer reeds een objectieve routine betrof, een routine die men vroeger echter zelf moest uitvoeren.
Daarnaast schrijft Grafocom grafismen, zoekresultaten (psychismen) en personalia/kanttekeningen weg op een disk of herlaadt (opent) die weer. Alle in Grafocom aanwezige grafologische gegevens kunnen worden bekeken en/of uitgeprint.

Alvorens het gebruik van Grafocom nader te belichten laten we hieronder wat informatie volgen aangaande grafologie zelf.

DE GRAFOLOGIE
De kunde en kunst om iemand te typeren op grond van het handschrift, (waarin de mens een projectie of expressie geeft), is tegenwoordig wat bedaagd omdat de moderne (test)psychologie de basis ervan wankel acht. Daarnaast acht ook de grafologie zelf sommige handschriften ongeschikt, bijvoorbeeld nevenstaande kerstwens, want deze komt van een te ongeletterde, krampachtige bejaarde die te zeer haar lichamelijke zwakte projecteert in amechtig beverig schrift. De regels rechts komen wel van een spontaan schrijvend persoon, die er harmonische zelfstandigheid mee uitdrukt.
Ondanks tegenwoordige bedenkingen is toch de grafologie langdurig gebruikt voor personeelsselectie, ter toetsing van huwelijkskandidaten voor prinsessen in opdracht van Koningin Juliana, en hebben klinkende namen (Goethe, Edgar Allan Poe, Pulver) getracht deze tak van mensenkennis te verheffen tot echte wetenschap - zoals één der grondleggers: Ludwig Klages (1872-1956).
Hij meende dat er voor schriftkenmerken twee mogelijke interpretaties bestaan. Men kan handelen vanuit aandrift in positieve-, maar evenzeer vanuit òngeremdheid in negatieve zin (uit het verband zijn doel voorbij schietend).
Positief of negatief kunnen we begrijpen als het wel of niet aanwezig zijn van een evenwichtige, zelfstandige, oorspronkelijke individualiteit.
Zo kan men iets nalaten vanuit zelfcontrole over vitale doch geproportioneerde impulsen (positief) maar ook uit zwakte van aandrift of juist door een te gróte gestremdheid en geremdheid: negatief.

Nauw schrift kan voortvloeien uit evenwichtige zelfbeteugeling, maar ook uit wantrouwige enghartigheid.
Welke tendens van toepassing is hangt af van andere aspecten in het handschrift, zoals het ritme, en met name het 'vormniveau': is het schrift diep of vlak, vol of leeg, warm of koud, sjabloon of origineel?
Bepaling hiervan is meer een kunst (gevoel) dan een kunde.


 

Hieronder het handschrift van de Indiase guru Maharishi Mahesh Yogi die door sommige beoefenaars van zijn Transcendente Meditatie als een verlichte wordt beschouwd.

Naar interpretatie MAHARISHI MAHESH YOGI

Het is inderdaad origineel, harmonisch ritmisch schrift, waarvan u de interpretatie kunt lezen door HIER te klikken.

Komen we op de hofjacht.

 

Vindt u ook niet dat zelfcontrole, ingehoudenheid en daarna scherp in de aanval gaan, te vinden zijn in zowel de foto als het handschrift van Prins Bernhard?

BEGIN EEN DISCUSSIELIJN
IN HET:

FORUM VAN DEZE SITE


De Freudiaan Pulver, die het bewuste schrijven zag als onbewust tekenen, noemde het vormniveau overigens 'wezensgehalte'.
Anderen spreken weer over 'gehalte van levensechtheid'.


In het computer-programma Grafocom is deze invalshoek der klassieke grafologie integraal toepasbaar, maar als dat u niet aanstaat valt dit even makkelijk uit te zetten, door ter plaatse niet 'positief' of 'negatief' te kiezen doch 'algemeen'.
Zelf zijn we van opinie dat positief of negatief interpreteren op grond van 'vormniveau/gehalte' heus niet onzinnig is indien we de begrippen maar definiëren (als bovenstaand) - zodat ze niet ontaarden in zedenmeesterij.
In talloze kringen en culturen (ook die Nederland recent binnenstromen) wordt slaafse aanpassing op moralistische gronden overigens juist positief gewaardeerd, terwijl we grafologisch gezien aanpassingsgeneigdheid in handschrift van 'laag niveau' juist "negatief" plegen te duiden (geen levensechte doch een zichzelf inleverende persoonlijkheid). Voor ons doel is positief dus de aanwezigheid van evenwicht en authenticiteit (echtheid, eigenheid); negatief het ontbreken hiervan.
Nevenstaand een geval van origineel intrigerend schrift dat tevens heel klein is (bescheiden, punctueel) maar evenzeer wijd en ruim (spontaan, etalerend) en met een soort 'draad-verbinding' ook gewiekst. Het is in elk geval klein schrift van goed niveau.
In de grafologie geldt dat heel klein schrift ofwel zóveel eigenwaarde aangeeft dat de schrijver aan niemand het bewijs daarvan hoeft op te dringen (b.v. een toegewijd geleerde), òfwel dat er juist sprake is van een tekort aan eigenwaarde waardoor men zichzelf slechts weinig ruimte vergunt, wat dan ook afstraalt van het hele schrift (laag niveau, negatief).
Als iemand goed bij het verstand is, maar ook goed bij zijn/haar gevoel, daardoor met respect reageert op de eigenheid in zichzelf en de ander, alsook op (verlegging van) eigen en andermans grenzen, dan is er een harmonische samenhang tussen iemands psychische functies, die dan ook in het schriftbeeld wordt uitgedrukt: positief. Negatief is de afwezigheid van dit evenwicht. 

Daarom heb ik in Grafocom de term 'evenwichtsgehalte' toegepast, in plaats van wezensgehalte (vormniveau).

Volgens de traditionele grafologie is alle overdaad of wanorde door gapingen of hakende regels of gebrek aan natuurlijk ritme (onevenwichtig schrift genoemd) een indicatie om negatief te interpreteren, en omgekeerd. Dat is dus een objectief omschrijfbaar criterium (kunde).
Daarenboven werd vooral vroeger nadruk gelegd op eigen gevoel en intuïtie ter inschatting van de "originaliteit" (onecht of authentiek?) en de persoonlijke uitstraling van het handschrift.
Op dat moment werkt grafologie dus meer als een subjectieve 'kunst'.
Onderstaand "seismogram", komt bijvoorbeeld van een neurotica die met krampachtige heerszuchtigheid en onechtheid de medemens tegemoet treedt.

Natuurlijker en origineler oogt dan weer hieronder het handschrift van de dichter Simon Vinkenoog.



Modernere grafologen laten het subjectief inschatten van het "gehalte van levensechtheid" ter bepaling van positief of negatief, soms wijselijk weg uit hun methode.
In elk geval is Grafocom instaat naar verkiezing uit te gaan van Positief, Negatief ofwel dit buiten beschouwing te laten (kies dan 'Algemeen').
Zelf vind ik kiezen voor ongenuanceerd positief of negatief vaak een zee te hoog. Als men 'Algemeen' opgeeft aan Grafocom kan hetgeen niet bevalt in de zoek-resultaten, altijd nog buiten beschouwing worden gelaten in de slotconclusies.
Zo zit onderstaand schrift vol gapingen, verschrijvingen (negatief), en valt enorm op doordat het klein is maar daarentegen ook wijd (compenseert elkaar) en tevens "secundair wijd" (letters ver van elkaar). Niet alleen de woorden staan dus ver van elkaar (zich op afstand voelen) maar ook de letters (buitenissigheid).
Toch kunnen wij ons niet onttrekken aan het gevoel met een sierlijke, zorgvuldige, (behaagzieke?) individualiste van doen te hebben, die beschikt over een originele eigenzinnige gedachtenwereld (positief). In dit geval zouden wij Grafocom dan ook op zijn minst een run laten maken zonder Positief of Negatief dus met "Algemeen".

Van minder niveau is dan toch de sjabloonachtige regelmatigheid in onderstaand product verstoord door onevenwichtige impulsen in de vorm van fantasterij in de bovenlussen en problematische opgeblazenheid in de lussen "onder de gordel".


Nogmaals: Grafocom doet geen vloeiend geschreven eindinterpretatie uit de printer rollen, maar assisteert de grafoloog slechts door het inventariseren van schriftkenmerken en het suggereren van een reeks 'voorzetten' in de vorm van een lijst mógelijke eigenschappen (psychismen). Overigens telt een deel van de 59 'karaktertrekken' die Grafocom kan vinden méé, in zowel de output van een positief-, als in die van een negatief selecterende zoekprocedure.

Als voorbeeld met betrekking tot positief of negatief nog het volgende. De hellingshoek van het schrift staat voor de polariteit tussen afscherming naar binnen (linkshellend) tegenover dynamiek naar buiten (rechtshellend). Wie uit balans is door een angst om tekort te komen en tekort te schieten kan op jacht zijn om anderen af te bluffen. En dit dan toch uiten in (groot) rechtshellend schrift. Dit schrift zal theoretisch een negatief 'evenwichtsgehalte' moeten hebben omdat de bluffende houding voortvloeit uit frustratie (zie hierboven het schrift van de als neurotica benoemde).

Maar iemand met een drijvende kracht, wortelend in zijn psychische kern, kan vanuit een rustige eigenwaarde tegemoettredend aanwezig zijn, eveneens blijkens groot rechtshellend schrift, doch thans qua uitstraling 'positief'.
Door te laten selecteren op negatief of positief resulteren dan ook verschillende psychismen als output voor hetzelfde grafisme.

Hieronder linkshellend schrift zonder veel elkaar compenserende elementen: het is zowel terugtrekkend links als beheerst regelmatig als overdreven tegen zichzelf aankruipend wat het niveau verlaagt, zij het niet al te nauw in letterbreedte.
Een nogal consciëntieus meisje dat zich niet zomaar geeft.

We zijn op de delicate begrippen positief en negatief hier maar wat langer ingegaan (omdat ze zo centraal staan in de traditionele grafologie), en besluiten dit item nu met een paar algemene impressies.

Persoonlijk ken ik iemand met miniscuul steil hoekig schrift die negatief weinig eigendunk zou moeten hebben (of als het positief schrift was geweest, ook in kleinheidsgevoelens zichzelf accepteerde), dus iemand die zich in elk geval niet graag op zal dringen.

In werkelijkheid is deze veelal goeige bullebak wel degelijk steeds op zoek naar strijd met rivalen, liefst autoriteiten of superieuren. Hier laat de grafologische kunde mij althans in de steek als ik niet de kunst versta uit andere schriftkenmerken op te maken dat betrokkene een stijfkop is zodat we b.v. kunnen beweren dat hij een angstige onzekerheid naar buiten toe hoekig compenseert.
Omgekeerd zijn mijzelf geen gevallen bekend van gulzig tot de randen volgeschreven pagina's zoals hieronder, vol misplaatste hoofdletters, waarbij betrokkene zich tegen verwachting in ontpopt als een bescheiden, veel ruimte biedende luisteraar.


Er was eens een vrouw van 27 met prettig overkomend handschrift, waaruit ik echter haar diepere gebrek aan eigenwaarde niet op kon maken, of het moet alleen zijn uit de naar links neigende steile schrijfhoek of de afzettende t-streep. Evenmin haar habituele speels overkomende aanvalligheid, die een vaste compenserende gewoonte bij haar was, haal ik er grafologisch niet uit:

Gaan we twintig jaar verder. Achter haar ligt een vernederend, vereenzamend huwelijk. Haar aanvalligheid is niet meer speels maar grimmig en oorlogszuchtig en haar kwaaddenkendheid heeft de overhand. Ziet men dit terug in haar schrift?

De uitstraling (ik bedoel niet de inhoud) is onverschillig en bruut-gefrustreerd. Als zodanig intrigeert zij. Is het vormniveau ook "negatief" geworden? Je zou zeggen van wel maar de kwaje uithalen blijven wel karakter houden hoe cynisch ook.


Hierboven linkshellend schrift met wat geaffecteerde trekjes, niet onaangenaam ogend maar weinig ruimte overlatend aan de medemens, en inderdaad van een junk die in de bajes zat omdat hij iedereen gebruikte.

Ik wil steeds maar zeggen: handschrift-kunde biedt m.i. geen onfeilbare projectietest. Toch wordt men echter om de haverklap getroffen doordat iemands 'poot' grafologisch gezien heel markant 'klopt'.

Wat dat betreft nog twee lange termijn vergelijkingen inzake de hellingshoek.

Een 15-jarige jongen had het moeilijk met zijn schoolprestaties en het oordeel thuis:

Nadien vond hij zijn draai en werd een veelbelovend vertegenwoordiger, waarbij op zijn 22e het handschrift toekomstgericht was verruimd en verrechtst:


Tenslotte een geval van verlinksing in de puberteit, die zich in het latere leven had kunnen herstellen.
Een 12-jarig meisje schreef dit rechtopstaande schrift:

Gedurende de volgende twee jaar begon het schrift naar achteren te kantelen, wat overigens niet ongebruikelijk is in de puberteit (rechtshellend schrift wordt vaak steiler):

Na een constante periode op haar 14e met linkshellende letters van 60 graden, waren op haar 16e alle letters nog verder naar links gekanteld tot 45 graden.
Daarbij werd overigens grafologisch gezien haar zelfvertrouwen niet dramatisch slechter, want hoewel ze niet zeer dynamisch werd gaf ze zichzelf wel de ruimte: na haar 15e was het schrift vergroot tot normletters van 7 millimeter. En vanaf 12e naar 21e is de totale gemiddelde grootte der kleine letters van 3,5 tot 5 mm, grafologisch dus groot.
De schrijfster heeft wel een voorzichtige aard: het schrift is vrij langzaam, de druk is aan de zwakke kant, de linker marge neemt soms af en arcadische (gotische) bogen wijzen op zelfafscherming. Soms is er een slotarcade.
Terzelfdertijd ziet men haar als beweeglijk en opgewekt (lichte druk in regelmatig schrift) en spontaan (kleine woordafstanden). Een lichte penvoering bij volle letters doet humor vermoeden, mits onder veilige omstandigheden, want emotioneel is zij zich in gaan trekken (verlinksing), al houdt de schrijfster wel van een grootmoedig gebaar (groot schrift bij regelmatigheid) en van sociaal contact (leesbaar schrift dat zich om verstaanbaarheid bekommert en kleine woordafstanden).
Jonge meisjes die linkshellend schrijven lijken vaak spontaner dan ze in wezen zijn en verbergen hun onzekerheid ook vaak achter initiatief jegens anderen om zo de zaak in de hand te houden. Een gemis aan vertrouwen doet hen feitelijk aarzelen zich bloot te geven aan werkelijke geestelijke intimiteit (aldus Bruinsma in "Grafologie").
Wat nu betreft de hellingshoek: op haar 19e in 1977 heeft het schrift zich weer opgericht tot 60 graden. Tot haar 20e op de dag van deze analyse blijft de hellingshoek eventjes constant, net als op haar 14e.

Grafiek evolutie hellingshoek.

Als men op dat moment het verloop van de hellingshoek in een curve uitzet ziet men de nevenstaande grafiek. Het regelmatige verloop van het "dal" deed verleiden om de curve te extrapoleren en erover te speculeren dat de hellingshoek weer terug zou keren naar steil, wat dan het geval zou zijn geweest in 1980 op haar 22e jaar. Dit wordt weergegeven door de rode opgaande lijn, die dan zou wijzen op herstel van innerlijke veiligheid.
In werkelijkheid, zoals de donkere horizontaal doorlopende curve aangeeft, kreeg de linkse schrijfhoek een permanent karakter en de overgave aan geestelijke openheid is in het leven een probleem gebleven. Dit betekent in combinatie met de andere schriftkenmerken een persoonlijkheid die zich dominant opstelt en grootmoedigheid paart aan hooghartigheid.

GRAFOCOM GEBRUIKEN
Grafocom draait op elke computer die afstamt van de eerste IBM-PC, zowel onder MS-DOS als onder Windows in kleur of zwart/wit.
Het programma bevat een mengelmoes aan kennis uit de grafologische literatuur (het is een klein expertsystem dus) en leidt de serieuze analyticus langs bijna alle mogelijke vragen betreffende het voorliggende schrift.
Telkens tussendoor verschijnt er een piepklein 'tekstverwerkertje'. Hiermee kunt u desgewenst de koers van de analyse intypen of opvallende trends in eigen woorden opkrabbelen. Deze kanttekeningen kunnen achteraf worden uitgeprint als aaneengesloten tekst. Ze kunnen ook op disk worden weggeschreven en staan samen met de personalia (naam enz.) in één file. Wil men geen kanttekeningen in het opduikende 'tekstverwerkertje' intypen: druk dan meteen op enter.
Als er eenmaal schriftkenmerken zijn ingetoetst kan Grafocom de bijbehorende 'karaktertrekken' gaan zoeken.

U moet wel in ernst grafologie beoefenen en dus ook uit serieuze boeken weten hoe de gecheckte schriftkenmerken er uitzien. Een Hollands standaardwerk heet 'Leerboek der Grafologie' van Dr.J.Schrijver. Maar u kunt ook toe met modernere beknoptere lectuur.

Zoals u dan weet geven grafologieboeken altijd per schriftkenmerk (grafisme) de karaktereigenschap (psychisme) waarvoor dit schriftkenmerk een aanwijzing KAN vormen.
Ik vond het altijd erg vermoeiend om gelijkluidende psychismen die ik overal àchter de aangetroffen grafismen dus verspreid genoteerd had, weer te schiften, om zo de uiteenlopende grafismen die naar dat ene psychisme tenderen, weer bij elkaar te krijgen (dus: om te kunnen zeggen die & die schriftkenmerken versterken de mogelijkheid dat deze bepaalde karaktereigenschap voorkomt bij degene van wie het handschrift komt).
Een grafologieboek behandelt immers geen karaktertrekken met de eventuele bijbehorende schriftkenmerken, maar andersom!

Is b.v. het schrift 'arcadisch' (gebaseerd op boogverbindingen) dan kan dit duiden op een gesloten mentaliteit; hetzelfde kan het geval zijn bij linkshellend schrift. Deze verschillende grafismen duiden dan op eenzelfde psychisme.
Sterker nog: we stellen dit als eis. Je mag niet zeggen: arcadisch dùs een gesloten mens. Misschien is het schrift wel tevens rechtshellend, wijd of snel, wat het psychisme 'geslotenheid' wellicht compenseert. Het karakter benaderen als een structuur van tegenstellingen vormt een aspect van de grafologische kunst.
Dus meerdere grafismen dienen te convergeren naar eenzelfde karaktertrend, zoals alle gezichtskenmerken samen één bepaalde uitdrukking vormen. Opgetrokken mondhoeken bewijzen op zich immers geen sjagrijn of lol maar alleen in samenhang met de andere fysionomische trekken in het gezicht.

Waar u nu dus vanaf bent is het zelf schiften welke zelfde psychische functies (psychismen) steun krijgen van welke uiteenlopende schriftkarakteristieken (grafismen). Want dat vervelende uitzoekwerk wordt nu overgenomen door Grafocom.
De lijst psychismen met eronder vermeld de grafismen vormt dan ook de output van deze software en verschaft zo het ruwe materiaal waar het u als grafoloog om was te doen teneinde het portret van de schrijver daadwerkelijk te schilderen! Of liever: te schetsen (het blijft immers slechts een globaal profiel).
Het is net als bij astrologie: de rationele routineklus van horoscoopberekening kan worden geautomatiseerd. Maar mechanisch laten kiezen uit een databank standaardzinnen om ook de interpretatie door de computer te laten 'schrijven', zou tekort doen aan de 'kunst' van het werk.

Rondom Grafocom's kernfunctie zitten toeters en bellen bereikbaar via een menu:

WEGWIJZER VAN GRAFOCOM (c) WIM HEINS
1. Personalia invoeren (naam, datum enz.)
2. Handschrift-'grafismen' invoeren/wijzigen.
3. Zoekprocedure + Uitslag met psychismen.
4. Overzicht/printen personalia/kanttekeningen.
5. Overzicht/printen grafismen (schriftkenmerken).
6. Overzicht/printen psychismen (zoekresultaten).
7. Wegschrijven personalia/kanttekeningen.
8. Wegschrijven grafismen (schriftkenmerken).
9. Wegschrijven psychismen (zoekresultaten).
10. Herladen personalia/kanttekeningen.
11. Herladen grafismen (schriftkenmerken)
12. Herladen psychismen (zoekresultaten).
13. Herstarten Grafocom / (print)opties wijzigen.
14. Kiezen gegevensdiskdrive en diskinhoud tonen.
15. Exit Grafocom - terug naar het besturingssysteem.

De personalia kunnen en moeten samen met de eventuele verbale kanttekeningen worden weggeschreven en herladen als één file. Gebruikt u als filenaam Gloria dan heet deze GLORIA.DIV. Bij het uitprinten van andere resultaten wordt de persoonsnaam alleen vermeld als die hier is ingetypt.
'Overzicht' betreft in het menu: uitprinten en/of op het scherm tonen. Dit gebeurt dus alléén maar met de naam van de schrijver van het schrift erbij vermeld, indien er ook personalia waren ingetoetst of althans als de file met personalia en evt. kanttekeningen van disk is herladen.
Grafismen invoeren betekent dat Grafocom naar keuze een beperkte of uitgebreidere hoeveelheid schriftkenmerken met u doorneemt en telkens als er één genoemd wordt op het scherm, die u in het handschrift waarneemt, dan kunt u dat met een enkele toetsaanslag beamen.
Grafocom begint met meerkeuze-vragen bijvoorbeeld welk niveau benadrukt is (onder, midden, boven?) en later volgen vragen waarop alleen met ja of nee valt te antwoorden ('Hele woorden onderling verbonden?').
Halverwege het invoeren van grafismen vraagt Grafocom of u ook de 'overige' schriftkenmerken wil checken. Als u ja zegt passeert er een uitgebreidere hoeveelheid grafismen de revue die minder frequent gebruikt worden en waarmee de analyse kan worden verfijnd. Deze tweede helft eindigt met de mogelijkheid om van de eerder genoemde meerkeuze-vragen meer dan één mogelijkheid op te nemen door het woord zelf te typen, bijvoorbeeld als u voor de verbindingsvorm reeds 'arcade' had gekozen dan kunt u hier ook nog eens 'hoek' intoetsen, mocht u dit wenselijk achten.
De lijst in het schrift aanwezige grafismen kan vervolgens als file worden bewaard (GLORIA.GRA) en later herladen, bijvoorbeeld om de zoekprocedure (naar psychismen) er nòg een keer op los te laten, maar nu onder het beding van b.v. geen 'positief' gehalte maar 'algemeen'.
Van de zoekprocedure kan telkens de uitslag worden bewaard (GLORIA.POS en daarna als u wil b.v. GLORIA.ALG).
De lijst met psychismen compleet met vermelding van gevonden grafismen vloeit tijdens het zoeken over het scherm en desgewenst loopt de printer mee, maar kan als zodanig niet worden weggeschreven in een file. Wel kan dit dus met de psychisme-NAMEN op zichzelf (zoekresultaten), trouwens voorzien van een vindpercentage waarop de psychismen ook staan gesorteerd. Dit is het percentage van het totale aantal aan Grafocom bekende grafismen (per psychisme), dat ook daadwerkelijk gevonden is. Als zodanig vormt dit een voorlopige vingerwijzing voor de relevantie van het betrokken psychisme.

Herstarten van Grafocom kan zin hebben om de beginvragen opnieuw te beantwoorden over de printer of de te gebruiken diskdrive voor gegevensopslag.

Overigens: alle in Grafocom opduikende verbijzonderingen of speciale keuzes kunt u ook gewoon passeren (op de entertoets drukken of eventueel afbreken met de Esc-toets) want als u er niets mee wil doen verloopt Grafocom toch wel volgens standaardwaarden 'fool-proof'.

PRINTEN ONDER WINDOWS
Grafocom werkt ook onder Windows, maar is ontwikkeld onder het vroegere MS-DOS en print naar de parallelle printerpoort LPT1. Bij installatie van de printer dient te worden aangegeven dat printen naar LPT1 en printen vanuit MSDOS-programma's moet kunnen.
Moderne afdrukkers zijn niet meer aangesloten op de printpoort LPT1 maar op de USB-pooort. Hoe toch te printen vanuit Grafocom?? Doe het volgende.
Ga via het startmenu (Settings) naar Printers. Rechtsklik aldaar op de naam van uw printer en kies eigenschappen (properties).
Open aldaar het tabblad Poorten. Links onderaan aanvinken: Enable Printer Pooling. In de lijst daarboven aanvinken: LPT1 Printer Port. Nu staan er dus twee vinkjes in deze lijst: 1 bij de LPT1-poort en 1 bij een USB-poort. Als u vanuit Grafocom gaat printen, dan gaat dit eerst naar de LPT1-poort. Na een paar seconden merkt Windows dat er vanuit deze poort geen antwoord komt en zet de taak vervolgens automatisch door naar de USB-poort.
Dit werkt zeker onder Windows XP en voor de rest in alle Windows-versies die printer-spooling ondersteunen.

Gratis downloaden van het pakket door te klikken op onderstaand logo.
Aan Grafocom is twintig jaar gewerkt.
WIM HEINS (2000).



LOGO VOOR DOWNLOADEN PROGRAMMA "GRAFOCOM"